Гарчи дар аҳди ту ошиқ ба ҷафо ме мерад
گرچه در عهد تو عاشق به جفا میمیرد
Ллаҳи алҳмд ки бар аҳд вафо ме мерад
لله الحمد که بر عهد وفا میمیرد
Ҳар ки мерад ба ҳақиқат буд он куштаи дӯст
هر که میرد به حقیقت بود آن کشته دوست
Суханаст инки ба шамшер қазо ме мерад
سخن است اینکه به شمشیر قضا میمیرد
Ҳар ки дар роҳ ту шуд кушта набошад мурда
هر که در راه تو شد کشته نباشد مرده
Зинда онаст ки дар кӯй шумо ме мерад
زنده آنست که در کوی شما میمیرد
Мурғ дар доми ту аз рӯй ҳаво ме уфтад
مرغ در دام تو از روی هوا میافتد
Шамъ бар буии ту дар пой сабо ме мерад
شمع بر بوی تو در پای صبا میمیرد
Мурда будам , з май ҷоми ту ман зинда шудам
مرده بودم، ز می جام تو من زنده شدم
Вонкаҳи зини ҷом дамӣ хӯрд чаро мемерад ?
وانکه زین جام دمی خورد چرا میمیرد؟
эй гули тозаи барин булбули нолндаҳи хеш
ای گل تازه برین بلبل نالنده خویش
Раҳм кун раҳм , ки бебарг ва наво мемерад !
رحم کن رحم، که بیبرگ و نوا میمیرد!
Дили ман турраи таррори туро ме хоҳад
دل من طره طرار تو را میخواهد
Ҷони ман ғамзаи бемори туро ме мерад
جان من غمزه بیمار تو را میمیرد
намешавам зиндаи ман аз дарди ту эй дӯсти даво
میشوم زنده من از درد تو ای دوست دوا
Ба касе бахш ки аз баҳр даво мемерад !
به کسی بخش که از بهر دوا میمیرد!
намекунад роҳи хирад дар шаби савдои ту гум
میکند راه خرد در شب سودای تو گم
Ки чароғи хирад аз бод ҳаво ме мерад
که چراغ خرد از باد هوا میمیرد
Ба сари кӯии ғамати хоки дўоинди маро
به سر کوی غمت خاک دوایند مرا
Нафаси бечора чаҳ донад ки чаро мемерад ?
نفس بیچاره چه داند که چرا میمیرد؟
Нафасӣ монад зи салмон , мкнидши дармон !
نفسی ماند ز سلمان، مکنیدش درمان!
Ҳамчунинаш бигзоред ки то мемерад !
همچنینش بگذارید که تا میمیرد!