Охири ин дарди дили ман ба давое бирасад

آخر این درد دل من به دوایی برسد

Оқибати нолаи шабгир баҷое бирасад

عاقبت ناله شبگیر بجایی برسد

Охири ин синаи дилгири ғами ободи маро

آخر این سینه دلگیر غم آباد مرا

Рӯзӣ аз равзанаи ғайб сафойӣ бирасад

روزی از روزنه غیب صفایی برسد

Бар дарат шаби ҳамаи шаби ёва дар онам чу ҷарас

بر درت شب همه شب یاوه در آنم چو جرس

То бгўшми магари овоз даройӣ бирасад

تا بگوشم مگر آواز درآیی برسد

Биҷуз аз умр чаҳ шояд ки нисор ту кунам ?

بجز از عمر چه شاید که نثار تو کنم؟

Ки ба умрӣ чу ту шоҳӣ ба гадоӣ бирасад

که به عمری چو تو شاهی به گدایی برسد

Пойро бози мгир аз серум эй дӯст ки даст

پای را باز مگیر از سرم ای دوست که دست

Гар ба ҳеҷам нарасад , худ ба дуое бирасад

گر به هیچم نرسد، خود به دعایی برسد

Умр бар бод ҳаво додаам ва май тарсам

عمر بر باد هوا داده‌ام و می‌ترسم

Ки ба гулзори ту осеб ҳавоӣ бирасад

که به گلزار تو آسیب هوایی برسد

Сари побӯс ту дорам ману ҳайҳоти куҷо

سر پابوس تو دارم من و هیهات کجا

Ба чунон поя , чунин бесар ва пое бирасад ?

به چنان پایه، چنین بی‌سر و پایی برسد؟

Рӯем аз дида ба хӯн тар шуд ва ме донистам

رویم از دیده به خون تر شد و می‌دانستم

Ки ба рӯй ман азин дида балое бирасад

که به روی من ازین دیده بلایی برسد

Бо ҷафо ху кун ва бо дард бисоз эй салмон !

با جفا خو کن و با درد بساز ای سلمان!

Кин на дардӣаст ки ҳаргиз ба давое бирасад

کین نه دردی است که هرگز به دوایی برسد