Агар ҳасан ту бигушоед , ниқоб аз чеҳраи даъвӣ ро

اگر حُسن تو بگشاید، نقاب از چهره دعوی را

Ба гули ризвон бар андоид , дар фирдавси аъло ро

به گِل رضوان بر انداید، درِ فردوس اعلی را

Вагар сарви сари афрозат , зи ҷинат , соя бардорад

وگر سروِ سر افرازت، ز جنّت، سایه بردارد

Дигар барги сари афрозӣ , набошад шохи тӯбо ро

دگر برگ سر افرازی، نباشد شاخ طوبی را

Баҳори олами ҳасанат , ҷаҳонро тоза ме дорад

بهار عالم حُسنت، جهان را تازه می‌دارد

Ба ранги асҳоби сӯратро , ба бӯи арбоби маънӣ ро

به رنگ اصحاب صورت را، به بو ارباب معنی را

Фурӯғи ҳасани рӯят кӣ , тавонад дид ҳар бедил ?

فروغ حُسن رویت کِی، تواند دید هر بیدل؟

Дилӣ чун кӯҳ май бояд , ки бар тобади таҷаллӣ ро

دلی چون کوه می‌باید، که بر تابد تجلّی را

Варои поя ақласт , таври ошиқӣ варна

ورای پایهٔ عقل است، طور عاشقی ورنه

Куҷои дарёфтии маҷнӯн , камоли ҳасани Лайлиро ?

کجا دریافتی مجنون، کمال حُسن لیلی را؟

Агар акси руху буии сари зулфат , набудандӣ

اگر عکس رخ و بوی سر زلفت، نبودندی

Ки , бинмудӣ шаби диҷўр , нур аз таври Мӯсоро ?

که، بنمودی شب دیجور، نور از طور موسی را؟

Ба бозори сари зулфат , ки ҳаст он ҳалқаи савдо

به بازار سر زلفت، که هست آن حلقهٔ سودا

Набошад қӣматии чандон , матоъи дайну дунё ро

نباشد قیمتی چندان، متاع دین و دنیا را

Агар нақши рахти зоҳир , набӯдӣ дар ҳамаи ашё

اگر نقش رخت ظاهر، نبودی در همه اشیا

Муғон ҳаргиз накардандӣ , парастиши лоату ъзӣ ро

مغان هرگز نکردندی، پرستش لات و عُزّی را

Ба ваҷҳеи хуши даҳонат то нашуд пайдо , надонистанд

به وجهی خوش دهانت تا نشد پیدا، ندانستند

Казин рӯи суҳбатӣ тангаст , бо хуршеди исо ро

کزین رو صحبتی تنگ است، با خورشید عیسی را

Агар зоҳиди баради буи аз , насими раҳмати лутфат

اگر زاهد برد بوی از، نسیم رحمت لطفت

Чу гул бар ҳам дарди сад ту , либоси зуҳду тақво ро

چو گل بر هم دَرَد صد تو، لباس زهد و تقوی را

Чу лоф ишқ зад салмон , ҳавас дорад ки бар ёдат

چو لاف عشق زد سلمان، هوس دارد که بر یادت

Ба меҳр дил кунад чун субҳ , равшани сидқи даъвӣ ро

به مهر دل کند چون صبح، روشن صدق دعوی را