Бар миннати нозу ситам , гарчи ба ғоят бошад

بر منت ناز و ستم، گرچه به غایت باشد

Ҳоши ллаҳ ки маро аз ту шикоят бошад !

حاش لله که مرا از تو شکایت باشد!

Ҷаври маъшӯқи ҳама вақт набошад зи итоб

جور معشوق همه وقت نباشد ز عتاب

Вақт бошад ки худ аз айн аноят бошад

وقت باشد که خود از عین عنایت باشد

Ман на онам ки шикоят кунам аз даст касе

من نه آنم که شکایت کنم از دست کسی

Хосса аз дасти ту , ҳошо чаҳ шикоят бошад ?

خاصه از دست تو، حاشا چه شکایت باشد؟

Подшоҳӣ чаҳ аҷабгар зи ту даравишон ро

پادشاهی چه عجب گر ز تو درویشان را

Назари марҳамату чашм риоят бошад !

نظر مرحمت و چشم رعایت باشد!

Чора Эй кун ки марои сабр ба ғоят барисед

چاره‌ای کن که مرا صبر به غایت برسید

Сабр пайдост ки худ то ба чаҳ ғоят бошад

صبر پیداست که خود تا به چه غایت باشد

Рӯзи меҳри ту ниҳоят напазирад ки маро

روز مهر تو نهایت نپذیرد که مرا

Матлаъ ҳар ғазалии субҳ бдоит бошад

مطلع هر غزلی صبح بدایت باشد

Хоки пои ту бҷон май хуррам , ар даст диҳад

خاک پای تو بجان می‌خرم، ار دست دهد

Асари давлату осор кифоят бошад

اثر دولت و آثار کفایت باشد

Дар биёбони таманнои ҳама сар гардонанд

در بیابان تمنا همه سر گردانند

То киро сӯии ту тавфиқ ва ҳидоят бошад ?

تا که را سوی تو توفیق و هدایت باشد؟

Нест ин бодияро ҳад ва дарин раҳи салмон

نیست این بادیه را حد و درین ره سلمان

Ин чунин бодия беҳад ва ниҳоят бошад

این چنین بادیه بی‌حد و نهایت باشد