Моро ки шӯри лаълаш , дар сар мудом бошад

ما را که شور لعلش، در سر مدام باشد

Савдои бода пухтан , савдоӣ хом бошад

سودای باده پختن، سودای خام باشد

Аз ҷоми бодаи ҳосил , як соъатаст мастӣ

از جام باده حاصل، یک ساعت است مستی

Вази шукри лаб ӯ , скрӣ мудом бошад

وز شکر لب او، سکری مدام باشد

Бо қади ту санавбар , дар чашм мо наёяд

با قد تو صنوبر، در چشم ما نیاید

ӯ кист то қадатро , қоим мақом бошад ?

او کیست تا قدت را، قایم مقام باشد؟

Ҷони хости лаълат аз ман ,гар май баради ҳалолаш

جان خواست لعلت از من، گر می‌برد حلالش

Ҷон то лаб ту хоҳад , бар ман ҳаром бошад

جان تا لب تو خواهد، بر من حرام باشد

Соқӣ ба нотамомон , май даҳ тамом ва аз мо

ساقی به ناتمامان، می ده تمام و از ما

Бигузар ки пухтагонро , бӯе тамом бошад

بگذر که پختگان را، بویی تمام باشد

Бо ин ҳамаи ғами дил , гар мекунӣ қабулам

با این همه غم دل، گر می‌کنی قبولم

Иқболи ҳиндӯии ман , шодӣ ғулом бошад

اقبال هندوی من، شادی غلام باشد

эй сад ҳазор толиб , ҷӯёии дарди ишқат !

ای صد هزار طالب، جویای درد عشقت!

Махсӯси ин саодат , то худ кадом бошад ?

مخصوص این سعادت، تا خود کدام باشد؟

Дар силки бандагонат гар нест номи мо ро

در سلک بندگانت گر نیست نام ما را

Дар номаи гадоён , бошад ки ном бошад

در نامه گدایان، باشد که نام باشد

Субҳ азал нишастам , бар остони ишқат

صبح ازل نشستم، بر آستان عشقت

Зин дар қиёми салмон , шом қиём бошад

زین در قیام سلمان، شام قیام باشد