Боди саҳар аз буии ту дам зад , ҳама ҷон шуд

باد سحر از بوی تو دم زد، همه جان شد

Оби Хизр аз лаъли ту ҷон ёфт , равон шуд

آب خضر از لعل تو جان یافت، روان شد

Бе буии хушат бар дили ман боди баҳорӣ

بی بوی خوشت بر دل من باد بهاری

Ҳқо ки басии сардтар аз бод хазон шуд

حقا که بسی سردتر از باد خزان شد

Хок аз нафаси боди сабои буи хушат ёфт

خاک از نفس باد صبا بوی خوشت یافت

Бар буии хушат рӯй ҳавои рақс кунон шуд

بر بوی خوشت روی هوا رقص کنان شد

То бар дар майхонаи ҷон , лаъл ту зад меҳр

تا بر در میخانه جان، لعل تو زد مهر

Дар мстбаҳҳо ратл май лаъл гарон шуд

در مصطبه‌ها رطل می لعل گران شد

Сари чашмаи ҳайвон ба даҳони ту ташаббуҳ

سر چشمه حیوان به دهان تو تشبه

Кард аз назари мардум аз он рӯй ниҳон шуд

کرد از نظر مردم از آن روی نهان شد

Моҳ аз назари меҳр рахт ёфт нишоне

ماه از نظر مهر رخت یافت نشانی

Зон рӯй ҷаҳонӣ ба ҷамолаш нигарон шуд

زان روی جهانی به جمالش نگران شد

Гуфтам ба дил : эй дили Марви андари паии зулфаш

گفتم به دل: ای دل مرو اندر پی زلفش

Нишнид сухан , оқибати андари сар он шуд

نشنید سخن، عاقبت اندر سر آن شد

Ҷон бар сари бозор ғамаш додаму рустам

جان بر سر بازار غمش دادم و رستم

Нақдии сира бояд ки бидон руста тавон шуд

نقدی سره باید که بدان رسته توان شد