Ҷон чу бишунид ки он ҷони ҷаҳон боз омад

جان چو بشنید که آن جان جهان باز آمد

Аз сари роҳи адами рақси кунон боз омад

از سر راه عدم رقص کنان باز آمد

эй дили рафтаи зи пеши ману озурда ба ҷон

ای دل رفته ز پیش من و آزرده به جان

Лутф кун бо ману бози ой ки ҷон боз омад

لطف کن با من و باز آی که جان باز آمد

Субҳи иқболи ман аз кӯҳи амли сар бар зад

صبح اقبال من از کوه امل سر بر زد

Бахти бедори ман аз хоби гарон боз омад

بخت بیدار من از خواب گران باز آمد

Рафт ва мегуфт ки оем з дарат рӯзии боз

رفت و می‌گفت که ‌آیم ز درت روزی باز

Ҳар чаҳ ӯ гуфт азин боб бидон боз омад

هر چه او گفت ازین باب بدان باز آمد

Бас ки чашмам чу суроҳеи зи ғамаш хӯн бигирист

بس که چشمم چو صراحی ز غمش خون بگریست

То ба комам чу қадаҳи хандаи занон боз омад

تا به کامم چو قدح خنده زنان باز آمد

Умри мозӣ чу хабар ёфт ба истиқболаш

عمر ماضی چو خبر یافت به استقبالش

Ҳоле аз роҳ бипечед Аннан боз омад

حالی از راه بپیچید عنان باز آمد

Дар пай ӯ дил саргашта ноёфта ком

در پی او دل سرگشته نایافته کام

Рафт ва гардид ҳамаи куну макон боз омад

رفت و گردید همه کون و مکان باز آمد

Чаҳ тпӣ эй тани хушкида чу моҳӣ дар хушк !

چه طپی ای تن خشکیده چو ماهی در خشک!

Ҷони бпрўр ки ба ҷӯй , оби равон боз омад

جان بپرور که به جوی، آبِ روان باز آمد

Ҷон бар афшон ба ҳавояш чу насим эй салмон !

جان بر افشان به هوایش چو نسیم ای سلمان!

Ки баҳори ту алорақми хазон боз омад

که بهار تو علیرغم خزان باز آمد