Гул ки хуши талъат ва хушбӯ омад

گل که خوش طلعت و خوشبو آمد

Ошиқи рӯат ба сад рӯ омад

عاشق روت به صد رو آمد

Коса Эй дошт серумро ишқат

کاسه‌ای داشت سرم را عشقت

Сари шӯрида ба зону омад

سر شوریده به زانو آمد

Нест аз ҳеҷ тарафи роҳи гурез

نیست از هیچ طرف راه گریز

Тирборони зи ҳама сӯ омад

تیرباران ز همه سو آمد

Ҳоли ин чашм заъифам ме гуфт

حال این چشم ضعیفم می‌گفت

Қаламам , дар қаламам мӯ омад

قلمم، در قلمم مو آمد

Саркашӣ кард ва нашуд бо мо рост

سرکشی کرد و نشد با ما راست

Он сеӣ сарв ки дилҷӯ омад

آن سهی سرو که دلجو آمد

Рози машки сари зулф дар дил

راز مشک سر زلف در دل

наменаҳафтум зи сухан бӯ омад

می‌نهفتم ز سخن بو آمد

Сару болои ту май ҷуст дар об

سر و بالای تو می‌جست در آب

Ҳамчуи салмон ки бало ҷӯ омад

همچو سلمان که بلا جو آمد