Касе ки қиссаи дард маро наме донад

کسی که قصه درد مرا نمی‌داند

зи лавҳи чеҳраи ман як ба як фурӯ хонд

ز لوح چهره من یک به یک فرو خواند

Ҳадиси шавқ ба тӯморгар фурӯ хонам

حدیث شوق به طومار گر فرو خوانم

Бҷони дӯст ки тӯмор сар бипечанд

بجان دوست که طومار سر بپیچاند

Биё ки мардуми чашмами сиришки гулгун ро

بیا که مردم چشمم سرشک گلگون را

Ба ҷусту ҷӯии ту ҳар сӯ чу об ме ронад

به جست و جوی تو هر سو چو آب می‌راند

Нгўимт : ба ту мемонад аз азизии умр

نگویمت: به تو می‌ماند از عزیزی عمر

Ки умр агарчӣ азизаст , ҳам наме монад

که عمر اگرچه عزیز است، هم نمی‌ماند

Ба орўзии хаёли туам хуш омад хоб

به آروزی خیال توام خوش آمد خواب

Гар оби дидаи ман бар маниши ншўронд

گر آب دیده من بر منش نشوراند

Ба оби дидаи бгрдонм аз ҷафои ту дил

به آب دیده بگردانم از جفای تو دل

Ки оби дидаи ман сангро бигардонад

که آب دیده من سنگ را بگرداند

Гирифт дидаи ман обу дил дар он оташ

گرفت دیده من آب و دل در آن آتش

Кигар хаёл ту ояд куҷоаш бинишонад

که گر خیال تو آید کجاش بنشاند