Ҷони моро дил бимонад аз мо ва моро дил намонад

جان ما را دل بماند از ما و ما را دل نماند

Умрам аз дар ронаду умрӣ бар забон номам намонад

عمرم از در راند و عمری بر زبان نامم نماند

Лутф кард имрӯз ва бозам хонд ва дидорам намӯд

لطف کرد امروز و بازم خواند و دیدارم نمود

Сӯратӣ хушру намӯд инсоф наякум боз хонд

صورتی خوشرو نمود انصاف نیکم باز خواند

Хотираш боз омад ва дил монад дар бандаши маро

خاطرش باز آمد و دل ماند در بندش مرا

Хотир ӯ бод бо ҷо ,гар дил ман монад монад

خاطر او باد با جا، گر دل من ماند ماند

Об чашмам дид ва омад бар ман хокяши раҳм

آب چشمم دید و آمد بر من خاکیش رحم

Боди сад раҳмат бар оби дидаи кини оташи нишонд

باد صد رحمت بر آب دیده کین آتش نشاند

Соқиои ҷомӣ ба рӯй дӯстон пар кун ки ман !

ساقیا جامی به روی دوستان پر کن که من!

Ҷуръаи ин ҷомро бар душманон хоҳам фишонд

جرعه این جام را بر دشمنان خواهم فشاند

Ончии чашмам дидааст аз фурқатат , рӯзии маҷол

آنچه چشمم دیده است از فرقتت، روزی مجال

Гар дар уфтад ашки як як бо ту хоҳад боз ронад

گر در افتد اشک یک یک با تو خواهد باز راند

Гар хатоеи дидае аз ман , ту он аз ман мубин

گر خطایی دیده‌ای از من، تو آن از من مبین

Кини гуноҳ айём карду ҷурмаш аз салмон сетанд

کین گناه ایام کرد و جرمش از سلمان ستاند