Ҳар шаб аз Кувайти марои сари масту шайдо май кашанд

هر شب از کویت مرا سر مست و شیدا می‌کشند

Чун сар зулфат бадушам бе сарви по май кашанд

چون سر زلفت بدوشم بی‌سرو پا می‌کشند

Борҳо кардам ман аз риндӣу қлошии канор

بارها کردم من از رندی و قلاشی کنار

Бозам инак ки дар миёни шаҳр , расво май кашанд

بازم اینک که در میان شهر، رسوا می‌کشند

Гуфта будам : дар кашами домани зи хубон , лек бас

گفته بودم: در کشم دامن ز خوبان، لیک بس

Нотавононро ба бозуии тавоно май кашанд

ناتوانان را به بازوی توانا می‌کشند

Мо з расвоӣ наяндешем , зеро муддатӣ аст

ما ز رسوایی نیندیشیم، زیرا مدتی است

То хати девонагӣ бар дафтари мо май кашанд

تا خط دیوانگی بر دفتر ما می‌کشند

Май кашам ҳар шаб ба ҷоми чашмҳо , дарёии хӯн

می‌کشم هر شب به جام چشمها، دریای خون

Шодии ононкаҳ бар ёди ту дарё май кашанд

شادی آنانکه بر یاد تو دریا می‌کشند

Хуррами он мисатон ки бе омад шуд соғари мудом

خرم آن مستان که بی‌آمد شد ساغر مدام

Аз кафи соқии дардат , дарди саҳбо май кашанд

از کف ساقی دردت، درد صهبا می‌کشند

Дили хаёли зулф ва холат кард , гуфтам : зинҳор !

دل خیال زلف و خالت کرد، گفتم: زینهار!

Дар гузари зинҳо ки инҳо сар ба савдо май кашанд

در گذر زینها که اینها سر به سودا می‌کشند

Бар ҳавошии гули рухсори наққошони ҳасан

بر حواشی گل رخسار نقاشان حسن

Май кашанд аз ғолияи хаттӣу зебо май кашанд

می‌کشند از غالیه خطی و زیبا می‌کشند

Ҷони фидои он ду мишкӣни сунбулат каз рӯй ноз

جان فدای آن دو مشکین سنبلت کز روی ناز

Чун бунафшаи домани глбўӣ дар по май кашанд

چون بنفشه دامن گلبوی در پا می‌کشند

Бар дили салмон , камондорони абрӯяти камон

بر دل سلمان، کمانداران ابرویت کمان

Сахти ширин май кашанд , бигзорашон то май кашанд

سخت شیرین می‌کشند، بگذارشان تا می‌کشند