Ҳар шабии савдои чашмаш бар серум ғавғо кунад

هر شبی سودای چشمش بر سرم غوغا کند

Ғамзааш сад фитна дар ҳар гӯшае пайдо кунад

غمزه‌اش صد فتنه در هر گوشه‌ای پیدا کند

Аз май савдои чашмат хуш барояд ҷони ман

از می سودای چشمت خوش برآید جان من

Сар хушаст имшаби хумори мастяш фардо кунад

سر خوش است امشب خمار مستیش فردا کند

Пояи ман бар сари бозор савдояш шудаст

پایه من بر سر بازار سودایش شدست

Чун бад-ӣни моя касе бо чун туе савдо кунад

چون بدین مایه کسی با چون تویی سودا کند

Рахти ақлам май баради чашмат чаҳ меояд зи ақл

رخت عقلم می‌برد چشمت چه می‌آید ز عقل

намедиҳад ташвиш ман бигзор то яғмо кунад

می‌دهد تشویش من بگذار تا یغما کند

Дар чамангар нози сарватро бибинад срўноз

در چمن گر ناز سروت را ببیند سروناز

Аз хиҷолати сар аҷаб бошад ки бар боло кунад

از خجالت سر عجب باشد که بر بالا کند

Дар раҳи ишқи ту ман сар май нуҳум бар ҷои пой

در ره عشق تو من سر می‌نهم بر جای پای

Ишқ агар корӣ кунад фии алҷмлаҳи по бар ҷо кунад

عشق اگر کاری کند فی‌الجمله پا بر جا کند

Гар кунад майл вафое бошадаш бо дигарон

گر کند میل وفایی باشدش با دیگران

Вари ҷафояш дар дил ояд он ҷафо бар мо кунад

ور جفایش در دل آید آن جفا بر ما کند

Рафт ҳар ҷои ашки мо чандон ки моро баради об

رفت هر جا اشک ما چندان‌که ما را برد آب

Чанд худро дар миёни мардумон расво кунад

چند خود را در میان مردمان رسوا کند

Ҳамдамам бодасту роз дил намегӯям ба бод

همدمم باد است و راز دل نمی‌گویم به باد

Бод ғаммозаст ва май тарсами ҳикоят во кунад

باد غماز است و می‌ترسم حکایت وا کند

Абрӯят пайваста мегардад ба ҳарҷо то куҷо

ابرویت پیوسته می‌گردد به هرجا تا کجا

Ҳамчуи салмони орифиро вола ва шайдо кунад

همچو سلمان عارفی را واله و شیدا کند