Ҳар замони ишқаши сар аз ҷое дигар бар ме кунад

هر زمان عشقش سر از جایی دگر بر می‌کند

Сӯзиши андар ҳар сиррии савдоӣ дигар ме кунад

سوزش اندر هر سری سودای دیگر می‌کند

Бо камоли хештани бинӣ , намедонам чаро ?

با کمال خویشتن بینی، نمی‌دانم چرا؟

Ҳар замони ойӣнаро бо худ баробар ме кунад

هر زمان آیینه را با خود برابر می‌کند

Сӯрати моҳият рӯйиш намебинад касе

صورت ماهیت رویش نمی‌بیند کسی

Ҳар касе бо хештани нақшӣ мусаввир ме кунад

هر کسی با خویشتن نقشی مصور می‌کند

Ҷони ҳамеи сӯзади маро чун авд ва аз анфоси ман

جان همی سوزد مرا چون عود و از انفاس من

Буи ҷон меояду маҷлис муаттар ме кунад

بوی جان می‌آید و مجلس معطر می‌کند

Синаам пар оташасту дам наме ёрам задан

سینه‌ام پر آتش است و دم نمی‌یارم زدن

Зонкагар лаб май гушойами дӯди сар бар ме кунад

زانکه گر لب می‌گشایم دود سر بر می‌کند

Дар фироқаш менивисам номае вази дасти ман

در فراقش می‌نویسم نامه‌ای وز دست من

Хома хӯн мегиряду хати хок бар сар ме кунад

خامه خون می‌گرید و خط خاک بر سر می‌کند

Шарҳи савдои дили ришам , саводи нома ро

شرح سودای دل ریشم، سواد نامه را

Чун саводи чашми ман ҳар дам ба хӯн тар ме кунад

چون سواد چشم من هر دم به خون تر می‌کند

Буии анфоси насими хок Кувайт ме диҳад

بوی انفاس نسیم خاک کویت می‌دهد

Зон ривоятҳо ки боди рӯҳ парвар ме кунад

زان روایت‌ها که باد روح‌پرور می‌کند

Гар ғами ишқати муҷарради сохт салмонро чаҳ шуд ?

گر غم عشقت مجرد ساخت سلمان را چه شد؟

Кӯй ишқаст инки салмонро қаландар ме кунад

کوی عشق است اینکه سلمان را قلندر می‌کند