Гоҳ дар мстбаҳи дардии каш риндам хонанд

گاه در مصطبه دردی کش رندم خوانند

Гоҳ дар хонқҳми сӯфӣ софӣ донанд

گاه در خانقهم صوفی صافی دانند

Ту мронми з дар хеш ва раҳо кун снмо

تو مرانم ز در خویش و رها کن صنما

То ба ҳар ном ки хоҳанд маро ме хонанд

تا به هر نام که خواهند مرا می‌خوانند

Боди поёни сухан кӣ ба сафоӣ ту расад ?

باد پایان سخن کی به صفای تو رسد؟

Гарчи рӯзу шабашони аҳл сухан ме ронанд

گرچه روز و شبشان اهل سخن می‌رانند

Бо ғами ишқи ту гавдин бираву ақли ммон

با غم عشق تو گودین برو و عقل ممان

Ақлу дайн ҳар ду ба ишқи ту куҷо май монанд

عقل و دین هر دو به عشق تو کجا می‌مانند

Ту зи мо фориғӣу ҳалқа ба гӯашон дарат

تو ز ما فارغی و حلقه به گوشان درت

Гӯши умед ба дар , мунтазир фармонанд

گوش امید به در، منتظر فرمانند

Пой он нест касеро ки ба кӯй ту расад

پای آن نیست کسی را که به کوی تو رسد

Бар сари кӯии ту ин тайифа бе поёнанд

بر سر کوی تو این طایفه بی پایانند

Нест дар дидаи ушшоқи зи хӯни ҷои дилӣ

نیست در دیده عشاق ز خون جای دلی

Ҷой онаст ки бар чашм худат бинишонанд

جای آن است که بر چشم خودت بنشانند

Ҷону дили гӯии сари зулфи ту гаштанд ва чаҳ гӯй

جان و دل گوی سر زلف تو گشتند و چه گوی

Гӯйҳоӣ ки давон дар ақаб чавгонанд

گوی‌هایی که دوان در عقب چوگانند

Бо ҳама бедилем дар сафи ишқат кас нест

با همه بیدلیم در صف عشقت کس نیست

Марди салмони зи касоне ки дарин майдонанд

مرد سلمان ز کسانی که درین میدانند