Агарам бар сар оташ бинишонӣ чун авд

اگرم بر سر آتش بنشانی چون عود

Нест мумкин ки барояд зи ман сӯхтаи дӯд

نیست ممکن که برآید ز من سوخته دود

Бар серум ҳарчӣ равад хоки раҳами гӯ : май рӯ

بر سرم هرچه رود خاک رهم گو: می‌رو

Нестам бод ки аз кӯй ту бархезам зуд

نیستم باد که از کوی تو برخیزم زود

Манам аз боғи ту чун ғунча ба бӯеи хўшдл

منم از باغ تو چون غنچه به بویی خوشدل

Манам аз кӯии ту чун бод , ба гардии хушнӯд

منم از کوی تو چون باد، به گردی خشنود

Шавқам афзӯн шуду ором кам ва сабр намонад

شوقم افزون شد و آرام کم و صبر نماند

Дар фироқи ту вале аҳд ҳамонаст ки буд

در فراق تو ولی عهد همانست که بود

Бе шароби ънбиро ки ба мӯӣ мижа ам

بی‌شراب عنبی را که به موی مژه‌ام

Дида бар ёди ту аз ҷом зҷоҷӣ полуд

دیده بر یاد تو از جام زجاجی پالود

Ханда Эй зад даҳанат , танги шукр пайдо кард

خنده‌ای زد دهنت، تنگ شکر پیدا کرد

Ҳар яке гавҳари покизаи худ боз намӯд

هر یکی گوهر پاکیزه خود باز نمود

Умри ман кам шуду ишқи ту фузуни пиндорӣ

عمر من کم شد و عشق تو فزون پنداری

Кончаҳ аз умр кам омад , ҳама дар ишқ фузуд

کانچه از عمر کم آمد، همه در عشق فزود

Дида аз ғайри ту то хилвати дил холӣ кард

دیده از غیر تو تا خلوت دل خالی کرد

Ҷуз ба рӯй ту маро , ҳеҷ дрдл нагушӯд

جز به روی تو مرا، هیچ دردل نگشود

Ваа ки чун ғунча чаҳ мишкӣни нафасӣ эй салмон ?

وه که چون غنچه چه مشکین نفسی ای سلمان؟

Нест мишкӣни дамат ало задам хӯн олуд

نیست مشکین دمت الا زدم خون آلود