Онҷо ки ишқ омад куҷои панду хирадро ҷо буд ?

آنجا که عشق آمد کجا پند و خرد را جا بود؟

Дар маърази хуршед , кӣ нури сҳо пайдо буд ?

در معرض خورشید، کی نور سها پیدا بود؟

Рндисти кори бедилон , тақвои шиори зоҳидӣ

رندیست کار بیدلان، تقوی شعار زاهدان

Оре дило ҳар кисватӣ , бар қоматии зебо буд

آری دلا هر کسوتی، بر قامتی زیبا بود

Онкас ки орад дар назар , рӯй чунон ва ҳамчунон

آنکس که آرد در نظر، روی چنان و همچنان

Ақлаш буд бар ҷои аҷабгар ақл ӯ бар ҷо буд

عقلش بود بر جا عجب گر عقل او بر جا بود

Ман дар шаби савдоӣ ӯ , дили хуш ба фардо ме кунам

من در شب سودای او، دل خوش به فردا می‌کنم

Лекини шаби савдоӣ ӯ тарсам ки бефардо буд

لیکن شب سودای او ترسم که بی فردا بود

Гарчи сухан ронадам баланд , аз васфи қадаши қосирам

گرچه سخن راندم بلند، از وصف قدش قاصرم

Ҳар чиз коед дар назар , қадаш аз он боло буд

هر چیز کاید در نظر، قدش از آن بالا بود

Гуфтам ки болои хушат , аммо балое ме диҳад

گفتم که بالای خوشت، اما بلایی می‌دهد

Гуфтӣ : балӣ дар роҳи мо , ин бошад ва онҳо буд

گفتی: بلی در راه ما، این باشد و آنها بود

ӯ рехти хӯни чашми ман , доман гирифт аз хӯни маро

او ریخت خون چشم من، دامن گرفت از خون مرا

ӯ мекунад бар мо ситам , лекини гуноҳ аз мо буд

او می‌کند بر ما ستم، لیکن گناه از ما بود

Тобии зи шамъ рӯй ӯ ,гар дар ту гирад муддаӣ !

تابی ز شمع روی او، گر در تو گیرد مدعی!

Онгаҳ бадонеи кзчаҳи рӯи парвонаи нои парво буд ?

آنگه بدانی کزچه رو پروانه نا پروا بود؟

Дар об май ҷустами туро дил гуфт : к-эии салмони биё !

در آب می‌جستم تو را دل گفت: کای سلمان بیا!

Дар баҳри ишқаш ғўс кун , кон дар дарин дарё буд

در بحر عشقش غوص کن، کان در درین دریا بود