Дӯшами он гулчеҳра дар оғӯш буд

دوشم آن گلچهره در آغوش بود

Ҳбзо вақте ки моро дӯш буд

حبذا وقتی که ما را دوش بود

Лаб ба лаб , рухсор бар рухсори бад

لب به لب، رخسار بر رخسار بد

Рӯ ба рӯ , оғӯш бар оғӯш буд

رو به رو، آغوش بر آغوش بود

Ҳарчӣ он ҷузи бодаи бад , макрӯҳи гашт

هرچه آن جز باده بد، مکروه گشت

Ончии ғайр аз дӯсти бад , Фрмўш буд

آنچه غیر از دوست بد، فرموش بود

Аз май лаъли лабаш то субҳдам

از می لعل لبش تا صبحدم

Бонг « ҳоёҳоӣу нўшонўш » буд

بانگ «هایاهای و نوشانوش» بود

Аз нишоти ҷуръаи паймони мо

از نشاط جرعه پیمان ما

Ақлу ҷони сармасту дили мадҳуш буд

عقل و جان سرمست و دل مدهوش بود

Аз хурӯши мо фалаки бад дар хурӯш

از خروش ما فلک بد در خروش

То хурӯси субҳдами хомӯш буд

تا خروس صبحدم خاموش بود

Зуҳрау хуршедро аз рашки мо

زهره و خورشید را از رشک ما

Бар Флми хӯни ҷигар бар ҷӯш буд

بر فلم خون جگر بر جوش بود

Субҳи ногуҳ аз сар мо барграфт

صبح ناگه از سر ما برگرفت

Пардаи пбро ки он сарпӯш буд

پرده پب را که آن سرپوش بود

Азм рафтан кард ҳолеи дилбарам

عزم رفتن کرد حالی دلبرم

Он ҳам аз бади гуфтани бади гӯш буд

آن هم از بد گفتن بد گوش بود

Рехти салмон дар пеш , аз дидагон

ریخت سلمان در پیش، از دیدگان

Гавҳарӣ каз лутф ӯ , дар гӯш буд

گوهری کز لطف او، در گوش بود