Чашмам аз партави хуршеди рахт , гирад об

چشمم از پرتو خورشید رخت، گیرد آب

Рӯят аз оташи андеша дил ёбад тоб

رویت از آتش اندیشه دل یابد تاب

Чашми масти ту ки бар ҳар тарафӣ , ме уфтад

چشم مست تو که بر هر طرفی، می‌افتد

Бар ман афтод , змстӣ ва маро кард хароб

بر من افتاد، زمستی و مرا کرد خراب

Бо хаёли ту маро , хоб наёяд дар чашм

با خیال تو مرا، خواب نیاید در چشم

Кӯи хаёлат ки талаб мекунадаш , дида дар об

کو خیالت که طلب می‌کندش، دیده در آب

Агар аз дидаи туро рағбат хобаст , магар

اگر از دیده تو را رغبت خواب است، مگر

Об ӯ резии вазин бахт , кунӣ хоҳиши об

آب او ریزی وزین بخت، کنی خواهش آب

Ба таманнои лаби лаъл ту гардад , бар каф

به تمنای لب لعل تو گردد، بر کف

Оташини ҷони расонида ба лаб , ҷоми шароб

آتشین جان رسانیده به لب، جام شراب

Чун турои шамъи сифат , бо ҳамаи кас рӯе ҳаст

چون ترا شمع صفت، با همه کس رویی هست

Ман ки парвонаам эй шамъ ! зи ман рӯй мтоб

من که پروانه‌ام ای شمع! ز من روی متاب

Чун на аз обу гулӣ , балки ҳамаи ҷону дилӣ

چون نه از آب و گلی، بلکه همه جان و دلی

Кигар аз моءу туробӣ , пас азин моу туроб

که گر از ماء و ترابی، پس ازین ما و تراب

Дигаронро ҳаваси ҷинат агар ме бошад

دیگران را هوس جنت اگر می‌باشد

Равзаи ҷинати салмон дар туаст , аз ҳамаи боб

روضه جنت سلمان در توست، از همه باب