Ҷамол худ манимо , ҷуз ба дидаи пари об

جمال خود منما، جز به دیده پر آب

Равои мадор , таяммум ба хок , дар лаби об

روا مدار، تیمم به خاک، در لب آب

Ту шамъи маҷлиси инсӣ , мтоб рӯй аз ман

تو شمع مجلس انسی، متاب روی از من

Ту айни оби Фуротии мадаи фиреби сароб

تو عین آب فراتی مده فریب سراب

Касе ки саҷдаи гуҳаш , хок остона туаст

کسی که سجده گهش، خاک آستانه توست

Фурӯ наёвард ӯ , сар ба масҷиду миҳроб

فرو نیاورد او، سر به مسجد و محراب

Макун ба бўку магари умрро талафи салмон

مکن به بوک و مگر عمر را تلف سلمان

Баст ки гашти бад-ӣни сарф , рӯзгори шабоб

بست که گشت بدین صرف، روزگار شباب