Номам ба забони бурдан , гирам ки наме шояд
نامم به زبان بردن، گیرم که نمیشاید
Дар нома агар бошад , саҳви алқлмӣ шояд
در نامه اگر باشد، سهو القلمی شاید
Назораи он манзар , соҳиби назарӣ бояд
نظاره آن منظر، صاحب نظری باید
Саргаштаи ин савдо , собити қадамӣ шояд
سرگشته این سودا، ثابت قدمی شاید
Бар об занад ҳар дам , ин дидаи намнокам
بر آب زند هر دم، این دیده نمناکم
Нақши туу ҷузи нақшат , дар дида наме шояд
نقش تو و جز نقشت، در دیده نمیشاید
Чун бо сар зулф туаст , кори ман шӯрида
چون با سر زلف توست، کار من شوریده
Кори ман агар дорад , пайчиу хамӣ шояд
کار من اگر دارد، پیچی و خمی شاید
Бо мо назарӣ мекун , гуҳи гоҳ ки султон ро
با ما نظری میکن، گه گاه که سلطان را
Дар бораи даравишон , кардани Карамӣ шояд
در بارهٔ درویشان، کردن کرمی شاید
Чун гашти илми салмон , дар ишқи миндозш
چون گشت علم سلمان، در عشق میندازش
Дар хайлат агар бошад , моро қаламӣ шояд
در خیلت اگر باشد، ما را قلمی شاید