Маро ки нақши хаёли ту дар дарун ояд

مرا که نقش خیال تو در درون آید

Аҷаби мадори зи ашкам ки лола гаван ояд

عجب مدار ز اشکم که لاله گون آید

Всоқ туаст дарунам , намедиҳад дили бор

وثاق توست درونم، نمی‌دهد دل بار

Ки ҷузи хаёли ту ғайриӣ андарун ояд

که جز خیال تو غیری اندرون آید

Касе ба буии висоли ту тоза дорад ҷон

کسی به بوی وصال تو تازه دارد جان

Ки ҳамчуи гули зи ҳавояти зи худ бурун ояд

که همچو گل ز هوایت ز خود برون آید

Ҳзои нақш ба дастони бароварам ҳар дам

هزا نقش به دستان برآورم هر دم

Бидон ҳавас кинигорам бадаст чун ояд

بدان هوس که نگارم بدست چون آید

з ғусса шуд ҷигарами хӯн чу машк ва май тарсам

ز غصه شد جگرم خون چو مشک و می‌ترسم

Кигар нафаси занам аз ғуссаи буи хӯн ояд

که گر نفس زنم از غصه بوی خون آید

Шабасту бодияу бод ва ман чунин гмраҳ

شب است و بادیه و باد و من چنین گمره

Магари саодатӣ аз ғайб раҳнамӯн ояд

مگر سعادتی از غیب رهنمون آید

Қабули хоки каф поят уфтад ар сари ман

قبول خاک کف پایت افتد ار سر من

Ба хоки пои ту каз дӯши сар нигун ояд

به خاک پای تو کز دوش سر نگون آید

Ҳадиси зулф чу занҷират арканд салмон

حدیث زلف چو زنجیرت ارکند سلمان

Ба ҳеҷ дар суханӣ каз сар ҷунун ояд

به هیچ در سخنی کز سر جنون آید