Чу рӯяти ҳаргизами нақшӣ ба хотир дар наме ояд

چو رویت هرگزم نقشی به خاطر در نمی‌آید

Марои худ ҷузи ту дар хотир , касе дигар наме ояд

مرا خود جز تو در خاطر، کسی دیگر نمی‌آید

Хаёл оризат обаст , аз он дар дида ме гардад

خیال عارضت آبست، از آن در دیده می‌گردد

Ниҳоли қоматати сару сет , аз он дар бар наме ояд

نهال قامتت سر و ست، از آن در بر نمی‌آید

Маро дар дил ҳаме ояд ки чун боз оядам дилбар

مرا در دل همی آید که چون باز آیدم دلبر

Дил аз дасташи буруни орм , вале дилбар наме ояд

دل از دستش برون آرم، ولی دلبر نمی‌آید

Бар он будам ки чун давлат , дар ояд аз дирами рӯзӣ

بر آن بودم که چون دولت، در آید از درم روزی

Ба ҳар бобӣ ки кушедам аз он дар дар наме ояд

به هر بابی که کوشیدم از آن در در نمی‌آید

Марои соқии мадаи соғар , ки имшаб мепрессатон ро

مرا ساقی مده ساغر، که امشب می پرستان را

зи ёди лаъл ӯ ёд аз май ва соғар наме ояд

زِ یاد لعل او یاد از می و ساغر نمی‌آید

Ҳарифонро фурӯ шуд дам , бар ор эй мутриби овозӣ

حریفان را فرو شد دَم، بر آر اِی مطرب آوازی

Бигӯ бо моҳи ман комшб , чаро хуш бар наме ояд

بگو با ماه من کامشب، چرا خوش بر نمی‌آید