ё раб ин моием аз он ҷони ҷаҳони афтодаи давр

یا رب این ماییم از آن جان جهان افتاده دور

Сояи вор аз офтобии ногаҳони афтодаи давр

سایه‌وار از آفتابی ناگهان افتاده دور

Мо чу ашкем аз фироқаши монда дар хӯни ҷигар

ما چو اشکیم از فراقش مانده در خون جگر

Барканории вази миёни мардумони афтодаи давр

برکناری وز میان مردمان افتاده دور

Раҳматӣ Эй ҳамРаҳон , охир ки ҷой раҳмат аст

رحمتی ای همرهان، آخر که جای رحمت است

Бар ғарибии нотавон , аз корвони афтодаи давр

بر غریبی ناتوان، از کاروان افتاده دور

Чун кунам ёрон , ки ман бемору мураккаби нотавон ?

چون کنم یاران، که من بیمار و مرکب ناتوان؟

Ҷон ба лаби наздику роҳӣ дар миёни афтодаи давр

جان به لب نزدیک و راهی در میان افتاده دور

Бенаво чун булбулам , бебарг чун шохи дарахт

بینوا چون بلبلم، بی‌برگ چون شاخ درخت

Каз ҷамоли гул буд , дар меҳргони афтодаи давр

کز جمال گل بود، در مهرگان افتاده دور

Бе хами абрӯӣ ӯ пайвастаи нолон май рӯм

بی‌خم ابروی او پیوسته نالان می‌روم

Рост чун тирӣ ки бошад аз камони афтодаи давр

راست چون تیری که باشد از کمان افتاده دور

Ман чу пайкони зери пай , паймӯдаам рӯй замин

من چو پیکان زیر پی، پیموده‌ام روی زمین

Бӯда ҷӯёии нишонаш , вази нишони афтодаи давр

بوده جویای نشانش، وز نشان افتاده دور

Мо намебайнем олами ҷуз ба нури талъатат

ما نمی‌بینیم عالم جز به نور طلعتت

Гарчи аз моҳӣ чу моҳ аз осмони афтодаи давр

گرچه از ماهی چو ماه از آسمان افتاده دور

Ончунон кондохти чашми бади марои давр аз рахт

آنچنان کانداخت چشم بد مرا دور از رخت

Боди чашми бади зи рӯяти ончунон афтодаи давр

باد چشم بد ز رویت آنچنان افتاده دور

Дай хаёлат гуфт : салмони ҳол танҳоӣат чист ?

دی خیالت گفت: سلمان حال تنهاییت چیست؟

Чун буд ҳоли тан танҳо , зи ҷони афтодаи давр

چون بود حال تن تنها، ز جان افتاده دور