Бар гул рафтам аз ғолия тар задае боз
بر گل رفتم از غالیه تر زدهای باز
Гулро ба хати насхи қалам дар задае боз
گل را به خط نسخ قلم در زدهای باز
Гулро зи раҳеи сохтае аз гиреҳи зулф
گل را ز رهی ساختهای از گره زلف
То роҳи кадомин дил ғмхўр задае боз
تا راه کدامین دل غمخور زدهای باز
Бар гул задае ҳалқа ва бар танги шукри қуфл
بر گل زدهای حلقه و بر تنگ شکر قفل
Имрӯзи ҳама бар гул ва шукр задае боз
امروز همه بر گل و شکر زدهای باز
Он жола субҳаст ва ё об ҳаёт аст
آن ژاله صبح است و یا آب حیات است
ё оби гули тарка ба гул бар задае боз
یا آب گل ترکه به گل بر زدهای باز
Гулро ба чаҳ дил ханда барояд зи хиҷолат ?
گل را به چه دل خنده برآید ز خجالت؟
Баси ханда ки бар рӯй гул тар задае боз
بس خنده که بر روی گل تر زدهای باز
Ҳар сими сиришкам ки равон буд ба савдо
هر سیم سرشکم که روان بود به سودا
Бар сикка рӯем ҳама бо зар задае боз
بر سکه رویم همه با زر زدهای باز
Бар соғари мо санги ҷафо май занӣ эй дӯст !
بر ساغر ما سنگ جفا میزنی ای دوست!
Бо ту чаҳ тавон гуфт ки соғар задае боз ?
با تو چه توان گفت که ساغر زدهای باز؟
Ҳамчун қалами андари хатам аз зулфи ту зирок
همچون قلم اندر خطم از زلف تو زیراک
Бевоситаам ҳамчуи қалами срздаҳ эй боз
بیواسطهام همچو قلم سرزدهای باز
Гуфтӣ ки ба ҳам бар назанам кори ту , салмон !
گفتی که به هم بر نزنم کار تو، سلمان!
Дар ҳам задае зулф ва ба ҳам барзадае боз
در هم زدهای زلف و به هم برزدهای باز