эй гули рухсори ту ! бардаи з рӯй гул , об

ای گل رخسار تو! برده ز روی گل، آب

Суҳбати гулро раҳо карда ба бӯяти гулоб

صحبت گل را رها کرده به بویت گلاب

Сояи сарви ту сохт , пояи бахтам , баланд

سایه سرو تو ساخت، پایه بختم، بلند

Наргиси маст ту кард , хонаи ақлами хароб

نرگس مست تو کرد، خانه عقلم خراب

Ишқи рахт давлатӣаст , боқӣу боқии фано

عشق رخت دولتی است، باقی و باقی فنا

Хок дарат шарбатӣаст , софӣу олами сароб

خاک درت شربتی است، صافی و عالم سراب

Сари ҷамолат ба ақл , дар натавон ёфтан

سر جمالت به عقل، در نتوان یافتن

Худ ба ҳақиқат наҷуст , кас ба чароғ , офтоб

خود به حقیقت نجست، کس به چراغ، آفتاب

Гарчи рахт дар ҳиҷоб , меравад аз чашми мо

گرچه رخت در حجاب، می‌رود از چشم ما

Пардаи мо май дарди ҳасани рахт , бе ҳиҷоб

پرده ما می‌درد حسن رخت، بی‌حجاب

Тарафи изор аз ниқоб , бози намои як назар

طرف عذار از نقاب، باز نما یک نظر

Врчаҳ касе бар набаст , тарафӣ аз ӯ ҷузи ниқоб

ورچه کسی بر نبست، طرفی از او جز نقاب

Давлати дидорро , дида надонист , қадар

دولت دیدار را، دیده ندانست، قدر

Май талабади лои ҷурм , нақши хаёлаш дар об

می‌طلبد لا جرم، نقش خیالش در آب

Сарви сарафрози ман , сояи зи ман брмгир

سرو سرافراز من، سایه ز من برمگیر

Моҳи ҷаҳони тоби ман , чеҳраи зи ман брмтоб

ماه جهان‌تاب من، چهره ز من برمتاب

Бе ту ману хобу хур ? ин чаҳ тасаввур буд ?

بی‌تو من و خواب و خور؟ این چه تصور بود؟

Синаи ушшоқу хури дидаи муштоқу хоб ?

سینه عشاق و خور دیده مشتاق و خواب؟

Соқӣ маҷлис бидиҳ ! бода ки хоҳем рафт

ساقی مجلس بده! باده که خواهیم رفت

Мо ба ҳавои лабаш , дар сар май , чун ҳубоб

ما به هوای لبش، در سر می، چون حباب

Хотири салмони азин , хирқа азрақ гирифт

خاطر سلمان ازین، خرقه ازرق گرفت

Хез ки гулгун кунем , ҷома , ба ҷоми шароб

خیز که گلگون کنیم، جامه، به جام شراب