зи боғи васл ту ёбад , риёзи ризвон , об

ز باغ وصل تو یابد، ریاض رضوان، آب

зи тоби ҳиҷр ту дорад , шарори дӯзах , тоб

ز تاب هجر تو دارد، شرار دوزخ، تاب

Ба ҳасану оризу қади ту бардаанд , паноҳ

به حسن و عارض و قد تو برده‌اند، پناه

Биҳишти тӯбо ва « тўбиٰи ?лааму ҳасани моб »

بهشت طوبی و «طوبیٰ لَهُم و حسن مآب»

Чу чашми ман , ҳамаи шаби ҷӯйбори боғи биҳишт

چو چشم من، همه شب جویبار باغ بهشت

Хаёли наргиси маст ту бинад , андари хоб

خیال نرگس مست تو بیند، اندر خواب

Баҳор , шарҳи ҷамол ту дода , дар як фасл

بهار، شرح جمال تو داده، در یک فصل

Биҳишт , зикри ҷамил ту карда дар ҳар боб

بهشت، ذکر جمیل تو کرده در هر باب

Лабу даҳони туро , эй басо ! ҳуқуқи намак

لب و دهان تو را، ای بسا! حقوق نمک

Ки ҳаст , бар ҷигари ришу синаҳои кабоб

که هست، بر جگر ریش و سینه‌های کباب

Бсухт ин дили хом ва ба ком дил нарасед

بسوخت این دل خام و به کام دل نرسید

Ба ком агар брсидӣ , нрихтии хуноб

به کام اگر برسیدی، نریختی خوناب

Гумони барӣ ки бадӯри ту , ошиқони мустанад

گمان بری که بدور تو، عاشقان مستند

Хабари надорӣ аз аҳволи зоҳидии хароб

خبر نداری از احوال زاهدان خراب

Ниқоби бозгшоӣ , то кӣ ин ҳиҷоб кунӣ

نقاب بازگشای، تا کی این حجاب کنی

Аз ин ниқоб чаҳ бар бастае , ба ғайри ҳиҷоб

از این نقاب چه بر بسته‌ای، به غیر حجاب

Бидид рӯй туро гул фитод , дар оташ

بدید روی تو را گل فتاد، در آتش

Шунид буии ту , вази шарми гашти оби гулоб

شنید بوی تو، وز شرم گشت آب گلاب

Маро ба давр рахт шуд , падеди ҷавҳари лаъл

مرا به دور رخت شد، پدید جوهر لعل

Падед мешавад аз офтоби олами тоб

پدید می‌شود از آفتاب عالم تاب