намекунад ғорати сабру дилу дайни савдояш

می‌کند غارت صبر و دل و دین سودایش

Онкӣ ӯ ҳеҷ надорад , чаҳ ғам аз яғмояш ?

آنکه او هیچ ندارد، چه غم از یغمایش؟

Гар дилу ҷони ман длшдаҳ будӣ бар ҷой

گر دل و جان من دلشده بودی بر جای

Кардамӣ дар дилу ҷони ҷой чу будӣ райш

کردمی در دل و جان جای چو بودی رایش

Рақам ҳастӣ ман оқибат аз лавҳи вуҷӯд

رقم هستی من عاقبت از لوح وجود

Баравад лек бимонад асари савдояш

برود لیک بماند اثر سودایش

Лоиқи зарб муҳаббат набӯд ҳар қалбӣ

لایق ضرب محبت نبود هر قلبی

Ки зи ихлос ҳикоят накунад симояш

که ز اخلاص حکایت نکند سیمایش

Хоби моро з хаёлаш бинмуд асбобӣ

خواب ما را ز خیالش بنمود اسبابی

Баъд аз он рӯз надидем бихоб осоиш

بعد از آن روز ندیدیم بخواب آسایش

Даст дар доман ӯ май занам ва май кишмиш

دست در دامن او می‌زنم و می‌کشمش

То ба рағми сари ман сар наниҳад дар поиш

تا به رغم سر من سر ننهد در پایش

Аҷаб онаст ки дар базми раёҳини гул ро

عجب آن است که در بزم ریاحین گل را

Зер шамшод нишонанд ва ту бар болояш

زیر شمشاد نشانند و تو بر بالایش

Дар паии боди сабо чанд равад саргардон

در پی باد صبا چند رود سرگردان

Дил ба буии шикани турраи анбари соиш

دل به بوی شکن طره عنبر سایش

Ки хабар ёбад аз омад шудани пайки насим

که خبر یابد از آمد شدن پیک نسیم

Ки зи буии сари зулф ту кунад расвояш

که ز بوی سر زلف تو کند رسوایش

Ғами ишқи ту чаҳ хуш мехӯрд аввалии хӯнам

غم عشق تو چه خوش می‌خورد اولی خونم

Ки ба полудаам аз дидаи хӯни полоиш

که به پالوده‌ام از دیده خون پالایش

Ҳар ки имрӯз ба хилвати нафасӣ бо ту нишаст

هر که امروز به خلوت نفسی با تو نشست

Ғолибан рағбат ҷинат набӯд фардояш

غالبا رغبت جنت نبود فردایش

Дар шаби тираи зулфати дили салмон гум шуд

در شب تیره زلفت دل سلمان گم شد

Шамъӣ аз чеҳра бар афрӯз ва раҳе бинмояш

شمعی از چهره بر افروز و رهی بنمایش