эй баҳами барзадаи зулфи ту саросари корам

ای بهم برزده زلف تو سراسر کارم

Ман чу мӯии туами ошуфта , фурӯ нагузорам

من چو موی توام آشفته، فرو نگذارم

Кардаам нарм ба фармони ту гардан чун шамъ

کرده‌ام نرم به فرمان تو گردن چون شمع

Чаҳ кунам ман ки ба фармони ту сар дар ноРом

چه کنم من که به فرمان تو سر در نارم

Гарчи дар роҳи ту чун хоки раҳами рафта ба бод

گرچه در راه تو چون خاک رهم رفته به باد

Ту мапиндор казин роҳ ғуборӣ дорам

تو مپندار کزین راه غباری دارم

Назарӣ кун ба ман охир ки чу чашми хуши ту

نظری کن به من آخر که چو چشم خوش تو

Муддатӣ шуд ки ба ҳам барзадае бунёдам

مدتی شد که به هم برزده‌ای بنیادم

Мушфиқӣ бар сар ман нест ки бар оташи ман

مشفقی بر سر من نیست که بر آتش من

Занад обӣ ба ҷуз аз дида мардум дорам

زند آبی به جز از دیده مردم دارم

Нест ҷузи субҳи марои як мтнФси ҳамдам

نیست جز صبح مرا یک متنفس همدم

Каз сар меҳр кунад як нафасӣ дар корам

کز سر مهر کند یک نفسی در کارم

Шуълаи оташи ман сӯхти ҷаҳонӣ ва ҳануз

شعله آتش من سوخت جهانی و هنوز

Дами ман май диҳӣ ва менаҳй эй гули хорам

دم من می‌دهی و می‌نهی ای گل خارم

Хоми табъони табъ тавба мадоред змн

خام طبعان طبع توبه مدارید زمن

Зон ки ман сӯхта , хоми хами хуморам

زان که من سوختهٔ خام خم خمارم

Ҳаст савдои вараъ дар сари салмони лекин

هست سودای ورع در سر سلمان لیکن

Ҳалқаи зулф батон мешаканд бозорам

حلقه زلف بتان می‌شکند بازارم