Дишаб аз худ чун маи сӣ рӯзаи пинҳони омадам

دیشب از خود چون مه سی روزه پنهان آمدم

Лоҷарами ҳамсояи хуршеди тобони омадам

لاجرم همسایه خورشید تابان آمدم

Ақлро дидам сабки сар , ёфтам ҷонро гарон

عقل را دیدم سبک سر، یافتم جان را گران

Сарвро бгзоштм дар кӯии ҷинони омадам

سرو را بگذاشتم در کوی جنان آمدم

Пеши азин парвона будам , дӯш рафтам пеши ёр

پیش ازین پروانه بودم، دوش رفتم پیش یار

Хидматӣ кардам ба сар , шамъи шабистони омадам

خدمتی کردم به سر، شمع شبستان آمدم

Ғарқау маҳбӯс худ будам з худ рафтам бурун

غرقه و محبوس خود بودم ز خود رفتم برون

Чун зи моҳии Юнусу Юсуфи зи зиндони омадам

چون ز ماهی یونس و یوسف ز زندان آمدم

Нотавон будам ба бӯяш , ним шаб бархестам

ناتوان بودم به بویش، نیم شب برخاستم

То ба кӯяш чун насими афтону хезони омадам

تا به کویش چون نسیم افتان و خیزان آمدم

Гуфт ман қасд сарат дорам , ҳамаи тан сар шудам

گفت من قصد سرت دارم، همه تن سر شدم

Пеш ӯ чун гӯии ман , саргаштаи ғалатони омадам

پیش او چون گوی من، سرگشته غلطان آمدم

То бурун ояд ба фатҳ аз ғунчаи он гули ним шаб

تا برون آید به فتح از غنچه آن گل نیم شب

Бар дараш орми зи сар , то пои дастони омадам

بر درش آرم ز سر، تا پای دستان آمدم

Бар сари кӯяш ки мерафтам азин сари ман лақаб

بر سر کویش که می‌رفتم ازین سر من لقب

Доштам « салмон » вале , зон сари сулаймони омадам

داشتم «سلمان» ولی، زان سر سلیمان آمدم