Чу шамъам дар ғамати сӯзону ашк аз дида май боРом

چو شمعم در غمت سوزان و اشک از دیده می‌بارم

Ба рӯзами мурда аз ҳиҷрону шабро зинда ме дорам

به روزم مرده از هجران و شب را زنده می‌دارم

Чу шабнам ҳастам имрӯз аз ҳавои афтода дар Кувайт

چو شبنم هستم امروز از هوا افتاده در کویت

Ало эй офтоби ман биё аз хок бурдорам

الا ای آفتاب من بیا از خاک بردارم

Хаёли тоқи абрӯии ту дар миҳроб май байнам

خیال طاق ابروی تو در محراب می‌بینم

Вагарнаи ман ба муштии хоки ҳаргизи сари фурӯи ноРом

وگرنه من به مشتی خاک هرگز سر فرو نارم

Ба акси бахти ман пайваста бедораст чашми ман

به عکس بخت من پیوسته بیدار است چشم من

Дареғ аз бахти ман будӣ ба ҷои чашми бедорам

دریغ از بخت من بودی به جای چشم بیدارم

Маро ҷон дод ишқи ёр ва мехоҳам ки ин ҷон ро

مرا جان داد عشق یار و می‌خواهم که این جان را

зи роҳи ҷони сипории ҳам ба ишқ ёр бисипорам

ز راه جان سپاری هم به عشق یار بسپارم

Сеӣ сарвам ки бар кори ҳамаи кас соя ме дорад

سهی سروم که بر کار همه کس سایه می‌دارد

зи ман корӣ намеояд ки оради соя бар корам

ز من کاری نمی‌آید که آرد سایه بر کارم

Буриш чун сояи салмонро агар чаҳ паст шуд поя

برش چون سایه سلمان را اگر چه پست شد پایه

Марои ин сарбаландии бас ки ман афтодаи ёрам

مرا این سربلندی بس که من افتاده یارم