Субҳи маҳшар ки ман аз хоб гарон бархезам

صبح محشر که من از خواب گران برخیزم

Ба ҷамолат ки чу наргис нигарон бархезам

به جمالت که چو نرگس نگران برخیزم

Дар мақомӣ ки шаҳидони ғаматро талабанд

در مقامی که شهیدان غمت را طلبند

Ман ба хӯни ғарқаи кафани рақс кунон бархезам

من به خون غرقه کفن رقص کنان برخیزم

Гарчи чун гули дгарон ҷома даранд аз ишқат

گرچه چون گل دگران جامه درند از عشقت

Ман чу сӯсан ба санои рутаб лисон бархезам

من چو سوسن به ثنا رطب لسان برخیزم

Чун шавам хок ба хокам гузарӣ кун чу сабо

چون شوم خاک به خاکم گذری کن چو صبا

То ба бӯяти зи замини рақс кунон бархезам

تا به بویت ز زمین رقص کنان برخیزم

Умр бо сӯзи ту чун шамъ ба поёни орм

عمر با سوز تو چون شمع به پایان آرم

Нестам дӯд ки зуд аз сар он бархезам

نیستم دود که زود از سر آن برخیزم

Ту мапиндор ки аз хоки сари кӯии ту ман

تو مپندار که از خاک سر کوی تو من

Ба ҷафои фалаку ҷавр замон бархезам

به جفای فلک و جور زمان برخیزم

Саргаронами зи хумори шаби дӯшини соқӣ

سرگرانم ز خمار شب دوشین ساقی

Қадаҳӣ то ман азин ранҷ гарон бархезам

قدحی تا من ازین رنج گران برخیزم

Ду се рӯз аз сари саҷҷода бар онам салмон

دو سه روز از سر سجاده بر آنم سلمان

Ки ба азми сафари кӯй Муғон бархезам

که به عزم سفر کوی مغان برخیزم