То нафас ҳаст ба ёд ту барояд нафасам

تا نفس هست به یاد تو برآید نفسم

Вар ба ғайр аз ту буд , ҳечкасам ҳечкасам

ور به غیر از تو بود، هیچکسم هیچکسم

Ҳар куҷои тири ҷафои ту , ман онҷои сипарам

هر کجا تیر جفای تو، من آنجا سپرم

Ҳар куҷо хон ҳавои ту , ман онҷои магасам

هر کجا خوان هوای تو، من آنجا مگسم

Пас азин дасти ману домани савдои шумо

پس ازین دست من و دامن سودای شما

Чанд гирдами паии савдои парокандаи бисми

چند گردم پی سودای پراکنده بسم

Ту ба хӯбӣу латофат чу гулу обӣ ва ман

تو به خوبی و لطافت چو گل و آبی و من

Бо гулу оби бромихтаҳ чун хору хасам

با گل و آب برآمیخته چون خار و خسم

Кӣ буд кӣ ки ба васлати расм эй умри азиз ?

کی بود کی که به وصلت رسم ای عمر عزیز؟

Тарсами ин умр ба поён расад ва ман нарасм

ترسم این عمر به پایان رسد و من نرسم

Сахти бемораму ғайр аз ту ҳавас нест маро

سخت بیمارم و غیر از تو هوس نیست مرا

Ба иёдат ба сро то ба сар ояд ҳавасам

به عیادت به سرآ تا به سر آید هوسم

Нест дар кӯии туами роҳи халос аз пасу пеш

نیست در کوی توام راه خلاص از پس و پیش

Чаҳ кунам чораи з пеш омаду душмани зи пасам

چه کنم چاره ز پیش آمد و دشمن ز پسم

эй сабои булбули мастами зи гулистони висол

ای صبا بلبل مستم ز گلستان وصال

Бӯеи охир ба мановар ки асири қафасам

بویی آخر به من آور که اسیر قفسم

Кори салмон чунӣ афтод кунун бо нафасӣ

کار سلمان چو نی افتاد کنون با نفسی

Бар лабам на лаб ва бинавоз чунӣ як нафасам

بر لبم نه لب و بنواز چو نی یک نفسم