Ту май рӯй ва бар онам ки дар пай ту баронам

تو می‌روی و بر آنم که در پی تو برانم

Валек гардиши гардун гирифтааст Аннанам

ولیک گردش گردون گرفته است عنانم

Магӯ ки ашки марон дар пем , бигӯ : ман мискин

مگو که اشک مران در پیم، بگو: من مسکین

Ба ғайри ашк чаҳ дорам ки дар пай ту баронам ?

به غیر اشک چه دارم که در پی تو برانم؟

Ту рафтӣ ва ман гирён бимонадаам , аҷаб аз ман

تو رفتی و من گریان بمانده‌ام، عجب از من

Бад-ӣни тариқ ки май ронами оби дидаи бимонам

بدین طریق که می‌رانم آب دیده بمانم

Бурид мо ба ҷуз аз об дида нестгар аз ту

برید ما به جز از آب دیده نیست گر از تو

Иҷоза ҳаст бидида ҳамин дамаши бдўонм

اجازه هست بدیده همین دمش بدوانم

зи ҷони хеш ҷудо мондам , эй фалаки мададии даҳ

ز جان خویش جدا ماندم، ای فلک مددی ده

Маро ба хизмати ҷонони расон ба ҷон марасонам

مرا به خدمت جانان رسان به جان مرسانم

Марои зи пой дар оварад дастбурди фироқат

مرا ز پای در آورد دستبرد فراقت

Ба сар ба хизматат оем ба пой агар натавонам

به سر به خدمتت آیم به پای اگر نتوانم

Маро агар бихонӣ ҳамин басаст ки борӣ

مرا اگر بخوانی همین بس است که باری

зи номаи ту саломӣ ба ном хеш бихонам

ز نامه تو سلامی به نام خویش بخوانم

Ба меҳр рӯй ту ҳар дам мунаввараст замирам

به مهر روی تو هر دم منورست ضمیرم

Ба васфи лаъли ту ҳар дам мурассаъаст забонам

به وصف لعل تو هر دم مرصع است زبانم

Ту гуфтае ки зи салмон , фитодаи ист , чаҳ ояд ?

تو گفته‌ای که ز سلمان، فتاده‌ایست، چه آید؟

Ман аўФтодаҳам аммо чу соя бо ту равонам

من اوفتاده‌ام اما چو سایه با تو روانم