Ту май рӯй ва ман хастаи боз май монам

تو می‌روی و من خسته باز می‌مانم

Чигуна бе ту бимонам , аҷаби ҳамеи монам

چگونه بی تو بمانم، عجب همی مانم

Ту боди пои азимат , чу бод май ронӣ

تو باد پای عزیمت، چو باد می‌رانی

Ман оби дидаи гулгун чу об май ронам

من آب دیده گلگون چو آب می‌رانم

Ту офтоби мнизӣ ки май рӯй зи серум

تو آفتاب منیزی که می‌روی ز سرم

Фитода бар сари раҳи ман ба соя май монам

فتاده بر سر ره من به سایه می‌مانم

Шикастаи бастаи зулфи туами равои дорӣ

شکسته بسته زلف توام روا داری

Фурӯи гузоштани охири чунин парешонам ?

فرو گذاشتن آخر چنین پریشانم؟

Бадасти лутфи Аннанро кашида дор ки ман

بدست لطف عنان را کشیده‌دار که من

зи пои бӯси рикоби ту боз май монам

ز پای بوس رکاب تو باز می‌مانم

На пои азм ва на ҷой нишаст дар манзил

نه پای عزم و نه جای نشست در منزل

Бимонадаам раҳи берун шудан наме донам

بمانده‌ام ره بیرون شدن نمی‌دانم

Дареғи рӯзи ҷавонӣ ки меравад умрам

دریغ روز جوانی که می‌رود عمرم

Фусӯси умри гиромӣ ки меравад ҷонам

فسوس عمر گرامی که می‌رود جانم

Ту он нае ки кунӣ гогоаҳи салмон ро

تو آن نه‌ای که کنی گاگاه سلمان را

Ба номаи ёд ва ман ин нонавишта ме хонам

به نامه یاد و من این نانوشته می‌خوانم