Аз сари кӯии ту мо бесар ва сомон рафтем

از سر کوی تو ما بی سر و سامان رفتیم

Ташнау мурдаи зи сарчашма ҳайвон рафтем

تشنه و مرده ز سرچشمه حیوان رفتیم

Мо чу ёқӯб ба Миср , аз паии дидори азиз

ما چو یعقوب به مصر، از پی دیدار عزیز

Омадем инак ва бо кулба аҳзон рафтем

آمدیم اینک و با کلبه احزان رفتیم

Чанд гӯйанд рақибон ба ғарибони фақир

چند گویند رقیبان به غریبان فقیر

Ки гадоён бирӯяд аз дар мо , ҳон рафтем

که گدایان بروید از در ما، هان رفتیم

Солҳо мо ба умеди назарии саргардон

سالها ما به امید نظری سرگردان

Бар сари кӯй ту гаштем ва ба поён рафтем

بر سر کوی تو گشتیم و به پایان رفتیم

Чун магасгар з сар хон ту моро ронданд

چون مگس گر ز سر خوان تو ما را راندند

Ту мапиндор ки мо аз сар ин хон рафтем

تو مپندار که ما از سر این خوان رفتیم

Мо чу оби гузарон дар қадами сарви сеӣ

ما چو آب گذران در قدم سرو سهی

Сар ниҳодем хурӯшанда ва гирён рафтем

سر نهادیم خروشنده و گریان رفتیم

Блблоним чу моро зи баҳор ту набӯд

بلبلانیم چو ما را ز بهار تو نبود

Ҳеҷ баррагӣу навоеи з гулистон рафтем

هیچ برگی و نوایی ز گلستان رفتیم

Мо накардем гуноҳии ҳараҷӣ бар мо нест

ما نکردیم گناهی حرجی بر ما نیست

Ҷон супурдем ба ишқи ту ва беҷон рафтем

جان سپردیم به عشق تو و بی‌جان رفتیم

Сар ман рафт ва нарафтам зи сари паймонат

سر من رفت و نرفتم ز سر پیمانت

Ллаҳи алҳмд ки мо бо сар ва паймон рафтем

لله‌الحمد که ما با سر و پیمان رفتیم

Ишқ чун бесару поеи марои пеш ту дид

عشق چون بی‌سر و پایی مرا پیش تو دید

Гуфт ҳайфаст ки мо бар сар салмон рафтем

گفت حیف است که ما بر سر سلمان رفتیم