зи шароби лаъли нӯшин ман ринд бенаво ро

ز شراب لعل نوشین من رند بی نوا را

Мададӣ ки чашми мастат ба хумори кишти мо ро

مددی که چشم مستت به خمار کشت ما را

зи вуҷӯди худ малулам қадаҳӣ биор соқӣ

ز وجود خود ملولم قدحی بیار ساقی

Бурҳони марои замонии зи худии худ худо ро

بِرَهان مرا زمانی ز خودیِ خود، خدا را

Ба худо ки хӯни рузро ба ду олам ар фурушем

به خدا که خون رَز را به دو عالم ار فروشیم

Бихарем ҳар ду олами бидиҳеми хӯни баҳо ро

بخریم هر دو عالم بدهیم خون بها را

Псрои зи раҳи ббрдӣ ба навой неи дили ман

پسرا! ز ره ببردی به نوای نی دل من

Ба сарат ки бори дигари бсрои ҳамин наво ро

به سرت که بار دیگر بسرا همین نوا را

Ман аз он ним ки чун не агарам занӣ бинолам

من از آن نیَم که چون نی اگرم زنی بنالم

Ки навозишӣаст ҳар дам задан ту бенаво ро

که نوازشی است هر دم زدن تو بینوا را

Дили ман ба ёрб омад зи шиканҷи банди зулфат

دل من به یارب آمد ز شکنج بند زلفت

Машкан ки дар дили шаби асарӣ буд дуо ро

مشکن که در دل شب اثری بود دعا را

Тарафи изори гулгуни зи ниқоби зулфи мишкӣн

طرف عذار گلگون ز نقاب زلف مشکین

Бинмоӣ то маломат накунанд мубтало ро

بنمای تا ملامت نکنند مبتلا را

Ҳамаи шаби хаёл рӯят гузарад ба чашми салмон

همه شب خیال رویت گذرد به چشم سلمان

Ки хаёл дӯст донад шаби тираи ошно ро

که خیال دوست داند شب تیره آشنا را