Ба дасти боди гаҳгоҳии саломӣ май расони ёро

به دست باد گهگاهی سلامی می‌رسان یارا

Ки аз лутфи ту худ охир саломӣ мерасад мо ро

که از لطف تو خود آخر سلامی می‌رسد ما را

Хунаки боди саҳаргоҳӣ ки дар кӯии ту гуҳи гоҳаш

خُنُک باد سحرگاهی که در کوی تو گه گاهش

Маҷоли хок бӯсӣ ҳаст ва моро нест он ёро

مجال خاک بوسی هست و ما را نیست آن یارا

Шикояти номаи шавқи туро бар кӯҳ агар хонам

شکایت‌نامهٔ شوق تو را بر کوه اگر خوانم

зи риққати чашма ҳо гирданд гирёни санги хоро ро

ز رقت چشمه‌ها گردند گریان سنگ خارا را

з рафтани роҳ оҷиз карду раҳро нест поёнӣ

ز رفتن راه عاجز کرد و ره را نیست پایانی

Агар корӣ ба сар мешуд , зи сар ме сохтам по ро

اگر کاری به سر می‌شد، ز سر می‌ساختم پا را

зи шарҳи ҳоли ман , зулфи ту тӯморӣаст сари баста

ز شرح حال من، زلف تو طوماری است سر بسته

Агар хоҳии хабар , бигушо , сари тӯмори савдо ро

اگر خواهی خبر، بگشا، سر طومار سودا را

Шаб ялдоаст ҳар тории зи мӯят , венаи аҷаби корӣ

شب یلداست هر تاری ز مویت، وین عجب کاری

Ки ман рӯзӣ наме байнам , худ ин шабҳои ялдо ро

که من روزی نمی‌بینم، خود این شب‌های یلدا را

Ба фардо май диҳӣ ҳар дам , марои умед ва ме донам

به فردا می‌دهی هر دم، مرا امید و می‌دانم

Ки дар шабҳои савдоят , умедӣ нест фардо ро

که در شب‌های سودایت، امیدی نیست فردا را

Насими субҳ агар ёбӣ , гузар бар манзили Лайлӣ

نسیم صبح اگر یابی، گذر بر منزل لیلی

Бипурсӣ аз ман маҷнӯн , дили ранҷури шайдоро ?

بپرسی از من مجنون، دل رنجور شیدا را؟

Вар аз танҳои салмону ҳол ӯ хабари пурсад

ور از تنهایی سلمان و حال او خبر پرسد

Бигӯ беҷон ва беҷонон , чаҳ бошад ҳол танҳоро ?

بگو بی‌جان و بی‌جانان، چه باشد حال تنها را؟