Хастаам эй ёрӯ надорам , табиб

خسته‌ام ای یارو ندارم، طبیب

Ҳеҷ табибии нбўдчўни ҳабиб

هیچ طبیبی نبودچون حبیب

Оҳ ! ки бемори ғамат , арзи ҳол

آه! که بیمار غمت، عرض حال

Кари ду нафари мӯади ҷавобӣ , табиб

کر دو نفر مود جوابی، طبیب

Як ҳавасам ҳаст , ки дар пои ту

یک هوسم هست، که در پای تو

Ҷон бидиҳам , кӯрии чашми рақиб

جان بدهم، کوری چشم رقیب

Май сипарами роҳи ҳавоят , ба сар

می‌سپرم راه هوایت، به سر

Ин адаб он нест , ки донад , адиб

این ادب آن نیست، که داند، ادیب

Ошиқи мискин , ки ғарибасту зор

عاشق مسکین، که غریب است و زار

Гар бинавозяш , набошад ғариб

گر بنوازیش، نباشد غریب

Толиби васли туам , аммо чаҳ суд

طالب وصل توام، اما چه سود

Саъии ту чу салмон набошад , насиб

سعی تو چو سلمان نباشد، نصیب

То з дар баста нагардад малул

تا ز در بسته نگردد ملول

« насри ман аллоҳу фатҳи қариб »

« نصر من الله و فتح قریب»