Сарви ман сунбултар бар зада бар гули парчин

سرو من سنبل تر بر زده بر گل پرچین

Бстдаҳи лашкари рӯмаши зи ҳабаши лашкари чин

بستده لشکر رومش ز حبش لشکر چین

Рустау баста ба дасти бути ман сунбул тар

رسته و بسته به دست بت من سنبل تر

Вази сараши рустаи фурӯи ҳашта ду сад сунбули чин

وز سرش رسته فرو هشته دو صد سنبل چین

Ҳалқа дар ҳалқаи гиреҳ дар гиреҳу банд ба банд

حلقه در حلقه گره در گره و بند به بند

Печ дар печу зира дар зирау чин дар чин

پیچ در پیچ و زره در زره و چین در چین

Дар хатоу хутан эй хусрави хубони хато

در خطا و ختن ای خسرو خوبان خطا

Чун ту туркӣ набӯд дар ҳамаи чину Мочӣн

چون تو ترکی نبود در همه چین و ماچین

Хостам то ки бичинам зи лабаши шафтолуад

خواستم تا که بچینم ز لبش شفتالود

Абрӯяш гуфт : « бичин ! » ғамза ӯ гуфт : « мучин ! »

ابرویش گفت: «بچین!» غمزهٔ او گفت: «مچین!»

Дар чунин чин ва мучин монда , асирам , чаҳ кунам ?

در چنین چین و مچین مانده، اسیرم، چه کنم؟

Сари зулфи бути ман марҳами чин буд ва мучин

سر زلف بت من مرهم چین بود و مچین

Ҳоли салмон ба қалами шарҳ ҳаме додам ва гуфт :

حال سلمان به قلم شرح همی دادم و گفت:

Хори ҳиҷрами хур ва аз боғ висолам барчин

خار هجرم خور و از باغ وصالم برچین