Сари кӯяши ҳаваси дорӣ , хирадро пушти поеи зан

سر کویش هوس داری، خرد را پشت پایی زن

Дар ин андешаи як рӯи шӯ , ду оламро қафоеи зан

در این اندیشه یک‌رو شو، دو عالم را قفایی زن

Тариқи ишқ май варзии хирадро алўдоъии гӯ

طریق عشق می‌ورزی خرد را الوداعی گو

Бисоти қурб май хоҳии балоро марҳабоеи зан

بساط قرب می‌خواهی بلا را مرحبایی زن

Чу ороед ғамаши хуоне , ки бояд хӯрд хӯни онҷо

چو آراید غمش خوانی، که باید خورد خون آنجا

Дило танҳо махӯр хӯнро ба зери лаби салоеи зан

دلا تنها مخور خون را به زیر لب صلایی زن

зи бозори хиради судӣ , нахоҳӣ дид ҷузи савдо

ز بازار خرد سودی، نخواهی دید جز سودا

Ба кӯии ошиқӣ дар шӯ , дар азлати сароеи зан

به کوی عاشقی در شو، در عزلت‌سرایی زن

Сабӯҳ мепрессатонаст ҳин соқии шаробии даҳ

صبوح می‌پرستان است هین ساقی شرابی ده

Самоъ бенавоёнаст ҳони мутриби навоеи зан

سماع بینوایان است هان مطرب نوایی زن

Марои тири ту сахт ояд ки бар бегонагон ояд

مرا تیر تو سخت آید که بر بیگانگان آید

Чу захмӣ май зании борӣ , биё бар ошнои зан

چو زخمی می‌زنی باری، بیا بر آشنایی زن

Ғамаши дарёӣ бепоён ва моро дастгирӣ на

غمش دریای بی‌پایان و ما را دستگیری نه

Гузашти об аз сарати салмон чаҳ поеи дасту поеи зан

گذشت آب از سرت سلمان چه پایی دست و پایی زن