Ҷузи банди зулфаш эй дили девона ҷо макун

جز بند زلفش ای دل دیوانه جا مکن

Бас нозукаст ҷониби рӯйиш раҳо макун

بس نازک است جانب رویش رها مکن

Аз ман дило манол ки додӣ маро ба даст

از من دلا منال که دادی مرا به دست

Кин ҷавр дида кард ту бар ман ҷафо макун

کاین جور دیده کرد تو بر من جفا مکن

Дидаш нахусти дида ва рафтӣ ту бар асар

دیدش نخست دیده و رفتی تو بر اثر

Худ рафтаеу дидаи шикояти з мо макун

خود رفته‌ای و دیده شکایت ز ما مکن

Дарди муҳаббатӣ агарат дар дарун буд

درد محبتی اگرت در درون بود

Зинҳори ҷуз ба доғи ҷабинаш даво макун

زنهار جز به داغ جبینش دوا مکن

Савдои машки холис агар дорӣ эй сабо !

سودای مشک خالص اگر داری ای صبا!

Магзар зи чини зулфашу фикр хато макун

مگذر ز چین زلفش و فکر خطا مکن

Як рӯзи ваъдае ба вафое бидиҳ маро

یک روز وعده‌ای به وفایی بده مرا

Вонгаҳи чунон ки одат туаст он вафо макун

وانگه چنان که عادت توست آن وفا مکن

эй дӯст ҳар ҷафо ки ту дории бадасти хасм

ای دوست هر جفا که تو داری بدست خصم

Бар ман бикун ва лек зи хешам ҷудо макун !

بر من بکن و لیک ز خویشم جدا مکن!

Ушшоқро кашӣдан ҷавр ва ҷафост ху

عشاق را کشیدن جور و جفاست خو

Салмон бирав ба меҳру вафои ху фаро макун

سلمان برو به مهر و وفا خو فرا مکن