Дар серуми зулфи ту , савдои андохт

در سرم زلف تو، سودا انداخت

Кори ман зулфи ту дар пои андохт

کار من زلف تو در پا انداخت

Монад як қатраи хӯн , аз дили мо

ماند یک قطره خون، از دل ما

Дида , он низ ба дарёи андохт

دیده، آن نیز به دریا انداخت

Тан бе ҷони маро , дар паии хеш

تن بی جان مرا، در پی خویش

Сояи вор , он қаду болои андохт

سایه وار، آن قد و بالا انداخت

Оҳӯ аз бод , чу буи ту шунид

آهو از باد، چو بوی تو شنید

Нофаи машк , ба саҳрои андохт

نافه مشک، به صحرا انداخت

Ваъда Эй дод , ба имрӯз , маро

وعده‌ای داد، به امروز، مرا

Бози имрӯз , ба фардои андохт

باز امروز، به فردا انداخت

Олимӣ буд , шикори ғами дӯст

عالمی بود، شکار غم دوست

Аз миёни ҳама , моро андохт

از میان همه، ما را انداخت

Буии он бодаи маро аз масҷид

بوی آن باده مرا از مسجد

Ба дар дайри масеҳо , андохт

به در دیر مسیحا، انداخت

Пери мо , шореъи масҷид , бгзошт

پیر ما، شارع مسجد، بگذاشت

Роҳ , бар кӯчаи тарсо , андохт

راه، بر کوچه ترسا، انداخت

Умр дар майкада , салмон гум кард

عمر در میکده، سلمان گم کرد

Ёфт , зи онҷо ва ҳам онҷои андохт

یافت، ز آنجا و هم آنجا انداخت