эй ғубори хоки пояти тўтёии чашми ман

ای غبار خاک پایت توتیای چشم من

Камтарини гардии зи Кувайти хунбҳоии чашми ман

کمترین گردی ز کویت خونبهای چشم من

Чашми ман ҷуз дидан рӯят надорад ҳеҷ рой

چشم من جز دیدن رویت ندارد هیچ رای

Ростиро равшан ва хубаст рои чашми ман

راستی را روشن و خوبست رای چشم من

Мардуми чашмӣ ва бемардум надорад хонаи нур

مردم چشمی و بی مردم ندارد خانه نور

Мардумии фармой ва равшан кун сарои чашми ман

مردمی فرمای و روشن کن سرای چشم من

Ман зи чашми худ малулам кошкӣ бархестӣ

من ز چشم خود ملولم کاشکی برخاستی

Аз дарат гардӣ ва бинишастӣ биҷои чашми ман

از درت گردی و بنشستی بجای چشم من

Ҳар куҷо дардӣ аст бошад дар камӣни ҷони мо

هر کجا دردی است باشد در کمین جان ما

Ҳар куҷо гардӣаст гардад дар ҳавои чашми ман

هر کجا گردیست گردد در هوای چشم من

То хаёлати ошнои мардуми чашм ман аст

تا خیالت آشنای مردم چشم من است

Ҳар шабӣ дар мавҷ хӯнаст ошнои чашми ман

هر شبی در موج خون است آشنای چشم من

намезанад чашмами раҳетар ончунон кандар Ироқ

می‌زند چشمم رهی تر آنچنان کاندر عراق

Равадҳо барбастаанд аз пардаҳои чашми ман

رودها بربسته‌اند از پرده‌های چشم من

Гарчи чашмам бастааст аммо сиришкам ме равад

گرچه چشمم بسته است اما سرشکم می‌رود

Боз мегуяд ба мардум , моҷарои чашми ман

باز می‌گوید به مردم، ماجرای چشم من

эй сабогар хоки пой ӯ ба даст ояд ту ро

ای صبا گر خاک پای او به دست آید تو را

Заррае зон кӯш , дорӣ аз барои чашми ман

ذره‌ای زان کوش، داری از برای چشم من

Чашми салмонро мунаввар кун ба нури худ ки ҳаст

چشم سلمان را منور کن به نور خود که هست

Рӯй ту , ойӣна гетӣ намой чашми ман

روی تو، آیینه گیتی نمای چشم من