Қадами хамидаи гашт , з бор балост ин
قدم خمیده گشت، ز بار بلاست این
Ашкам равон шудаст , зи айни ъности ин
اشکم روان شدست، ز عین عناست این
Дар хеши раҳи надоди дилами ҳеҷ сӯратӣ
در خویش ره نداد دلم هیچ صورتی
Ғайри хаёли дӯст ки гуфт ошност ин ?
غیر خیال دوست که گفت آشناست این؟
Умрӣаст то нишастаам эй дӯст бар дарат !
عمریست تا نشستهام ای دوست بر درت!
Нагузашт бар дилат ки барин дар чарост ин ?
نگذشت بر دلت که برین در چراست این؟
намегуфт : коми ҷони ту аз лаб раво кунам
میگفت: کام جان تو از لب روا کنم
Ин худ накард ҷон ба лаб омад равост ин
این خود نکرد جان به لب آمد رواست این
Бигузашт дӯш бар ману ангушт май ниҳод
بگذشت دوش بر من و انگشت مینهاد
Бар дида гуфтамаш : снмо бар куҷост ин ?
بر دیده گفتمش: صنما بر کجاست این؟
Таҳдид менамӯд вале гуфт : чашми ман
تهدید مینمود ولی گفت: چشم من
Дил май баради зи мардум волҳқ ҷафост ин
دل میبرد ز مردم والحق جفاست این
ӯ мекунад ҷафо ва ман ангушт май нуҳум
او میکند جفا و من انگشت مینهم
Бар ҳарфи айни хеш ки айн хатост ин
بر حرف عین خویش که عین خطاست این
Аҳдӣаст то наме шинавами бӯят аз сабо
عهدی است تا نمیشنوم بویت از صبا
Аз туаст ё зи сустӣ бод сабост ин
از توست یا ز سستی باد صباست این
намезад ғами ту ҳалқа ва дар баста буд дил
میزد غم تو حلقه و در بسته بود دل
Ҷон гуфт дар мабанд ки дилдори мости ин
جان گفت در مبند که دلدار ماست این
Сар дар раҳаши ниҳодам ва гуфтам : қабул кун !
سر در رهش نهادم و گفتم: قبول کن!
Гуфто : чаҳ мекунам ки маҳал балост ин ?
گفتا: چه میکنم که محل بلاست این؟
Пурсидае ки нолаи салмонат аз чаҳ хост ?
پرسیدهای که ناله سلمانت از چه خواست؟
Ойӣнаро бихоҳ ва бибин каз чаҳ хост ин ?
آیینه را بخواه و ببین کز چه خاست این؟