Боз май афканди он зулфи каманди афкан ӯ

باز می‌افکند آن زلف کمند افکن او

Кори ошуфтаи моро ҳама дар гардан ӯ

کار آشفته ما را همه در گردن او

Макаш эй боди сабои домани гулро ки ниҳод

مکش ای باد صبا دامن گل را که نهاد

Кори худ булбул савдо зада бар доман ӯ

کار خود بلبل سودا زده بر دامن او

Оташи ориз ӯ аз дили моҳири дӯдӣ

آتش عارض او از دل ماهر دودی

Ки баровард бар омад ҳамаи пиромн ӯ

که برآورد بر آمد همه پیرامن او

Инки мӯе шудаам дар ғами он мӯии миён

اینکه مویی شده‌ام در غم آن موی میان

Коҷ ( кош ) мӯе шудамӣ ҳамчуи миён бар тан ӯ

کاج ( کاش ) مویی شدمی همچو میان بر تن او

Чаҳ кунам ҳоли даруни арз ки ҳоли дили ман

چه کنم حال درون عرض که حال دل من

Май намояди рух чун оинаи равшан ӯ

می‌نماید رخ چون آینه روشن او

Оҳани сард чаҳ кӯбам ? ки дам оташем

آهن سرد چه کوبم؟ که دم آتشیم

Накунад ҳеҷ асар дар дил чун оҳан ӯ

نکند هیچ اثر در دل چون آهن او

Боз бар ҳам задае зулф ба ҳам барзада Эй

باز بر هم زده‌ای زلف به هم برزده‌ای

Ки рибоед дили мискини ману маскан ӯ

که رباید دل مسکین من و مسکن او

Раҳм кун бар дили салмон ки ба танг омада анд

رحم کن بر دل سلمان که به تنگ آمده‌اند

Мардум аз шеваи чашми ту ва аз шеван ӯ

مردم از شیوه چشم تو و از شیون او