Сӯфии зи сар тавба шуд бо сари паймона

صوفی ز سر توبه، شد با سر پیمانه

Рахту буна аз масҷид оварад ба майхона

رخت و بنه از مسجد، آورد به میخانه

Ҳар сӯрати ободон каз бода шавад вайрон

هر صورت آبادان، کز باده شود ویران

Маъмураи маънии дон яъне чаҳ ки вайрона

معموره معنی دان، یعنی چه که ویرانه

Судии надиҳади ту ба зон май ки буд соқӣ

سودی ندهد توبه، زان مِیْ که بود ساقی

Дар даври азал бо мо паймӯда ба паймона

در دور ازل با ما، پیموده به پیمانه

Доне ки кунад мастӣ дар пояи сармастӣ

دانی که کند مستی، در پایه سرمستی

Мардии з сар ҳастӣ бархестаи мардона

مردی ز سر هستی، برخاسته مردانه

Дар савмиъа бо сӯфӣ дорам сар май хӯрдан

در صومعه با صوفی، دارم سرِ مِیْ خوردن

Носеҳи сари хами бркн бар на сари афсона

ناصح سر خُم برکن، بَرنِه سر افسانه

Моро кашиши зулфати сад доми ҷӯии арзад

ما را کشش زلفت، صد دام جوی ارزد

Зинҳор ки нафурӯшӣ он дом ба сад дона

زنهار که نفروشی، آن دام به صد دانه

Дар ҳам гусалам ҳар дам аз дасти ту занҷирӣ

در هم گسلم هر دم، از دست تو زنجیری

Занҷир куҷо дорад пои ман девона

زنجیر کجا دارد، پای من دیوانه

Чун шамъ сиррӣ дорам бар боди ҳавои рафта

چون شمع سری دارم، بر باد هوا رفته

Ҷонӣу бахуди ҳеҷаш парвона чу парвона

جانی و به خود هیچش، پروانه چو پروانه

Зоҳид ба дуо уқбо хоҳад дгарии дунё

زاهد به دعا عقبی، خواهد دگری دنیا

Ҳаркаси паии мақсӯдии салмони паии ҷонона

هرکس پی مقصودی، سلمان پی جانانه