Хушо ! дилӣ ки гирифтори зулф дилбанд аст

خوشا! دلی که گرفتار زلف دلبند است

Дилӣаст фориғу озод , кӯи дарин банд аст

دلی است فارغ و آزاد، کو درین بند است

Ба тири ғамза , маро сайд кард ва ме донам

به تیر غمزه، مرا صید کرد و می‌دانم

Ки ҳеҷ сайди бад-ӣни лоғарӣ , ниФкндст

که هیچ صید بدین لاغری، نیفکندست

Алоҷи иллати ман , мекунад ба шарбати сабр

علاج علت من، می کند به شربت صبر

Лабат , ки чошнӣ сир карда , аз қанд аст

لبت، که چاشنی صیر کرده، از قند است

Фироқ бар дили нодон , чу коҳ , баррагӣ нест

فراق بر دل نادان، چو کاه، برگی نیست

Валек бар ҳамаи дон , ҳамчуи кӯ алванд аст

ولیک بر همه دان، همچو کو الوند است

Тариқи бодияро аз шутури савор , мапурс

طریق بادیه را از شتر سوار، مپرس

Биё бибин , ки ба пои пиёдагон , чанд аст

بیا ببین، که به پای پیادگان، چند است

Ҳадиси воъизи булбули куҷои саҳари шунӯд ?

حدیث واعظ بلبل کجا سحر شنود؟

Касе ки ғунчаи сифат , гӯши дил , дар окнди сет

کسی که غنچه صفت، گوش دل، در آکند ست

Миёнаи ман ва ту , суҳбат аз чаҳ имрӯз аст

میانه من و تو، صحبت از چه امروز است

Дили марои зи азал , боз , бо ту пайванд аст

دل مرا ز ازل، باز، با تو پیوند است

Дил аз муҳаббати хосон , ки бар тавонад кунад ?

دل از محبت خاصان، که بر تواند کند؟

Магар касе ки дил аз ҷон хеш баркандаст

مگر کسی که دل از جان خویش برکندست

Агар ту , мултафити ман шӯй вагар нашӯй

اگر تو، ملتفت من شوی وگر نشوی

Риояти тарафи банда бар худованд аст

رعایت طرف بنده بر خداوند است

зи хоки кӯии ҳабибам , марон , ки салмон ро

ز خاک کوی حبیبم، مران، که سلمان را

Бхоки пойу сари кӯии ёр , савганд аст

بخاک پای و سر کوی یار، سوگند است