Дило ман қадари васл ӯ надонистам ту май доне

دلا من قدر وصل او ندانستم تو می‌دانی

Кунун донистам ва судӣ намедорад пушаймонӣ

کنون دانستم و سودی نمی‌دارد پشیمانی

Шаби васл ту шуд рӯзӣу қадараш ман надонистам

شب وصل تو شد روزی و قدرش من ندانستم

Ба душворӣ тавон донист қадари рӯзи осонӣ

به دشواری توان دانست قدر روز آسانی

Ба боядӣ ногуҳ аз рӯят фитодам давр чун мӯят

به بادی ناگه از رویت فتادم دور چون مویت

Ба сар меоварам давр аз ту умрӣ дар парешоне

به سر می‌آورم دور از تو عمری در پریشانی

Ба оби дида ҳар соъат нивисам номае лекин

به آب دیده هر ساعت نویسم نامه‌ای لیکن

Ту ҳоли мо наме пурсӣу нақши мо наме хуоне

تو حال ما نمی‌پرسی و نقش ما نمی‌خوانی

Ҳадиси кору бори дил чаҳ гӯям борҳо гуфт :

حدیث کار و بار دل چه گویم بارها گوید

Ки бад ҳоласт ва ту ҳоли дили ман нек май доне

که بد حال است، تو حال دل من نیک می‌دانی

Сари худро намедонам сазои хоки даргоҳат

سر خود را نمی‌دانم سزای خاک درگاهت

Валикин кардаам ҳосили ман ин мансаб ба пешонӣ

ولیکن کرده‌ام حاصل من این منصب به پیشانی

Ало эй бахт кӣ бошад ки бози он сарвари раъно ро

الا ای بخت کی باشد که باز آن سرو رعنا را

Бадаст оре биноз андари канор моаш бинишонӣ ?

به‌دست آری بناز اندر کنار ماش بنشانی

Сабо чун нест имкони тасарруф дар сари кӯяш

صبا چون نیست امکان تصرف در سر کویش

Нигар то ҳалқаи иқбол номумкин наҷунбоне !

نگر تا حلقه‌ی اقبال ناممکن نجنبانی

Чу зулф ӯ маро ҷонӣаст савдоеи зи ман бустон

چو زلف او مرا جانی است سودایی ز من بستان

Ба шарти онкӣ чун пешаши рисӣ дар поиши афшонӣ

به شرط آن‌که چون پیشش رسی در پایش افشانی

Бирав дар як нафаси бозо ки як дам монад салмон ро

برو در یک نفس بازا که یک دم ماند سلمان را

Нахоҳӣ ёфтан бозаши дамигар дайртар Монӣ

نخواهی یافتن بازش دمی گر دیرتر مانی