Аз чанги фироқам нафасӣ нест раҳоӣ

از چنگ فراقم نفسی نیست رهایی

Ҳар рӯзи кашами бори азизӣ , ба ҷудоӣ

هر روز کشم بار عزیزی، به جدایی

Хӯн кард диламро ғами як рӯзи фироқаш

خون کرد دلم را غم یک روز فراقش

Хуш бош ҳануз эй дили саргаштаи куҷое ?

خوش باش هنوز ای دل سرگشته کجایی؟

Ҳангоми видоъати сухани ин буд ки ман зуд

هنگام وداعت سخن این بود که من زود

Боз оему тарсам ба сухани бози ниёе

باز آیم و ترسم به سخن باز نیایی

Рафтам ки зи сар пой кунам дар пят оем

رفتم که ز سر پای کنم در پیت آیم

Он низ муяссар нашуд аз бесару пое

آن نیز میسر نشد از بی سر و پایی

эй муждаи расон кӣ зи раҳи ое ба саломат ?

ای مژده رسان کی ز ره آیی به سلامت؟

Варин мунтазиронро диҳӣ аз банди раҳоӣ ?

ورین منتظران را دهی از بند رهایی؟

Магузор ҳавои дилу об мижаам ро

مگذار هوای دل و آب مژه‌ام را

Зойеъ ки ту парвардаи ин обу ҳавоӣ

ضایع که تو پرورده این آب و هوایی

Гуфтанд ки ӯ бо ту наёяд нишнидам

گفتند که او با تو نیاید نشنیدم

Бо онкии дилам низ ҳаме дод гувоҳӣ

با آنکه دلم نیز همی داد گواهی

эй мардуми чашм ар чаҳ наме бинмт аммо

ای مردم چشم ار چه نمی‌بینمت اما

Пайвастаи ту дар дидаи ғмдидаҳи мое

پیوسته تو در دیده غمدیده مایی

Бории ту ҷудои нестӣ эй дили зи ду зулфаш

باری تو جدا نیستی ای دل ز دو زلفش

Фаррухи ту ки дар сояи иқболи ҳумое

فرخ تو که در سایه اقبال همایی

Шуд ҳалқаи занони оҳи дилам бар дар гардун

شد حلقه زنان آه دلم بر در گردون

Оҳ аз ту барин дил дар раҳмат нагушойӣ

آه از تو برین دل در رحمت نگشایی

Аз заъфи хаёлат ба серум роҳ наёрад

از ضعف خیالت به سرم راه نیارد

Гар нола салмон накунад роҳнамоӣ

گر ناله سلمان نکند راهنمایی