Лаълро бар офтоби ҳасан гуё карда Эй
لعل را بر آفتاب حسن گویا کردهای
зи офтоби ҳасани худ , як зарра пайдо карда Эй
ز آفتاب حسن خود، یک ذره پیدا کردهای
Қуфли ёқӯт аз дар дарҷ даҳан багушӯда Эй
قفل یاقوت از در درج دهن بگشودهای
Гавҳари покизаи хеш ошкоро карда Эй
گوهر پاکیزه خویش آشکارا کردهای
Дар ҳамаи олам наме ганҷии зи фарти кибриё
در همه عالم نمیگنجی ز فرط کبریا
Дар дил тангам намедонам ки чун ҷо карда Эй
در دل تنگم نمیدانم که چون جا کردهای
То ба қасди ҷони мискин бар миёни бастии камар
تا به قصد جان مسکین بر میان بستی کمر
Садҳазорони ҷони зи тори мӯӣ дар во карда Эй
صدهزاران جان ز تار موی در وا کردهای
Нуктае бо ошиқон дар зери лаби фармӯда Эй
نکتهای با عاشقان در زیر لب فرمودهای
Олимии амвотро дар икдм эҳё карда Эй
عالمی اموات را در یکدم احیا کردهای
Баъди азингар пеши чашмам бар канори афканда Эй
بعد ازین گر پیش چشمم بر کنار افکندهای
Дар миёни мардумам чун ашк расво карда Эй
در میان مردمم چون اشک رسوا کردهای
Гуфтае аҳволи мо ашки салмон фош кард
گفتهای احوال ما اشک سلمان فاش کرد
Аз ҳавоӣ хеш кун ин шиква кзмо карда Эй
از هوای خویش کن این شکوه کزما کردهای